5مهر 1360است که پایه‌های نظام ولایت فقیه خمینی در تهران به لرزه افتاد. در این روز برای اولین بار میلیشیای قهرمان مجاهدین به‌صورت سرجمع در نقاط مختلف تهران و چند شهر دیگر به خیابانها ریختند و با شعار «مرگ بر خمینی» بت و هیبت خمینی دجال را شکستند. اینگونه هیبت خمینی که روزگاری عکس خود را در ماه نشان می‌داد، توسط میلیشیای مجاهد خلق درهم شکسته شد.

اسامی شهیدان قهرمام ۵ مهر گرامی باد

در این روز به یمن پاکبازی بی‌نظیر مجاهدین و میلیشیای قهرمان مجاهد خلق، تصویر کریه‌ترین و خونریزترین دیکتاتور معاصر در چهره منحوس خمینی به مردم ایران نشان داده شد.

مجاهدین از نیمه شهریور سال ۶۰تا اوایل مهر و سپس در اوج خودش در روز ۵مهر در تهران و برخی دیگر از شهرستانها، به آزمایش یک قیام جانانه و راهگشای شهری روی آوردند و سنگین‌ترین بهای خونین را هم پرداختند.

نخستین هدف مجاهدین، مطرح کردن شعار «مرگ بر خمینی» و بردن آن به میان مردم بود. این شعار را تا آن‌موقع هیچ‌کس در عرصه‌ اجتماعی نداده بود و جرأت و جسارت فوق‌العاده‌یی می‌خواست. مجاهدین باید پا پیش می‌گذاشتند و بت استبداد دینی خمینی را با عبور از آتش و خون با سنگین‌ترین بها در هم می‌شکستند.

پیام مجاهدین، قشر پیشتاز جوان، دانشجویان و دانش‌آموزان هوادار مجاهدین این بود: «ای جلاد ننگت باد» - «مرگ بر خمینی» - «زنده باد آزادی» - «شاه سلطان خمینی مرگت فرا رسیده».

کاراین رژیم در قبال نظام آموزشی کشور چپاول است. در شرایطی که دانش‌آموزان خردسال در برخی مناطق محروم از فرط فقر، «حتی برای ادای نام خودشان تامل می‌کنند و دچار کندذهنی و سیاهی مداوم ناخن‌ها هستند»، آخوند‌ها و وابستگان‌شان هشت هزار میلیارد تومان از صندوق ذخیره فرهنگیان را به‌یغما برده و بانک سرمایه وابسته به‌آموزش و پرورش را به‌ورشکستگی کشانده‌اند.

«رویای برباد رفته دختران دانش آموز»!

- در نمونه دیگری که در مناظره‌‌‌‌ خیمه‌شب بازی انتخابات فاش شد، وزیر آموزش و پرورش دولت روحانی با دستیاری دخترش به‌کار واردات کالای قاچاق از ایتالیا مشغول‌ بوده‌اند.

اما مهم‌ترین سیاست رژیم در دانشگاه‌ها و مدارس کشور، سرکوب نهادینه شده و بی‌وقفه است که نظام آموزشی را به‌عقب‌ماندگی و بن‌بست کشانده و هر اعتراضی را با زندان و شکنجه پاسخ می‌دهد.

یکی از وزیران پیشین آموزش و پرورش به‌نام فانی اخیراً به‌وجود چماق‌های آماده در زیر زمین وزارت آموزش و پرورش برای برخورد با معلمان اعتراف کرده و گفته است: زمانی که معلمان، مقابل ساختمان وزارت تجمع می‌کردند همین چماق‌ها علیه آن‌ها به کار گرفته می‌شد و در زیر زمین وزارت آموزش و پرورش معلمان را چماق می‌زدند.

عامل اصلی ترک تحصیل دختران، فقر مفرط خانواده‌های آنان و عوامل دیگری نظیر مشکلات زیرساختی در آموزش و پرورش، اختصاص ندادن بودجه کافی توسط دولت ضد‌مردمی است که وضعیت را بحرانی کرده است.

در زمینه آمار بالای ترک تحصیل دختران در استانهای مرزی معاون وزیر آموزش و پرورش رژیم در گفتگو با خبرگزاری حکومتی ایلنا اعتراف می‌کند در استانهای مرزی 40تا 50درصد دختران از تحصیل در مقطع متوسطه ترک تحصیل می‌کنند.
این کارگزار دولت روحانی که رضوان حکیم‌زاده نام دارد به ناگزیر به این واقعیت اعتراف می‌کند که فقر خانواده‌ها و نیاز به‌ کار دختران آنها را مجبور به ترک تحصیل می‌کند:

 «در خانواده‌ها به‌خصوص در شهرهای کوچک کودکان بازوی کار خانواده محسوب می‌شوند، به‌طور مثال در فصل برداشت محصول این کودکان باید در کنار خانواده‌ها باشند“.

امروز سالگرد جنگ خانمان سوز ایران عراق است که خمینی ضد بشر با روح خبیث کشورگشایی راه انداخت . خسارتهای ضایعات جنگ در طرف ایران: 2میلیون کشته و معلول- 50شهر ویران شده - 40هزار اسیر - سه هزار روستای نابود شده - 4میلیون آواره - 7هزار مفقود - بیش ازهزار میلیارد دلار خسارت مادی. - - بله در آن خفقان جنگ تنها یک نفر این جنگ را ناعادلانه و نامشروع اعلام کرد د طرح صلح را امضا کرد و آن آدم وطن دوست آقای مسعود رجوی رهبر انقلاب نوین ایران بود. »

سالگرد جنگ ایران و عراق - جنگ خانمانسوری که خمینی پلید راه انداخت

 روز 31شهریور سال ۱۳۵۹جنگ خانمانسوز ایران و عراق آغاز شد. گرچه شروع جنگ با حمله گسترده عراق به ایران آغاز شد ولی اینک و پس از گذشت بیش از سه دهه از آغاز جنگ و برملا شدن بسیاری اسناد، روشن شده که اگر تحریکات خمینی نبود آن جنگ هرگز آغاز نمی‌شد؛ چرا که زمینه‌های تجاوز عراق را خود خمینی با تحریکات مستمر، تحت شعار صدور انقلاب ایجاد نمود و هم او بود که از جنگ به‌عنوان موهبت بزرگ الهی استقبال کرد آغازگر جنگ عراق بود. 

اما پیش از آن این تحریک طرف عراقی از طریق دامن زدن به شعارهای توسعه‌طلبانه خمینی برای صدور به‌اصطلاح انقلاب به عراق بود که عراق را به حمله واداشت.

نمونه‌یی از این شعارهای خمینی بر ضددولت وقت عراق: (پیش از آغاز جنگ)

 «صدام حسین بر اثر حکم شرعی کافر است. او طرفدار کفار است. این جرثومه فساد را از بین ببرید! ما هم کمک شما هستیم.این فاسد را از بین ببرید!
من به اونها سفارش می‌کنم، به ارتش عراق قیام کنند، این آدم را از بین ببرند.»

بعد از شروع جنگ، خمینی از جنگ استقبال کرد و آن را «موهبتی الهی» نامید. خمینی با شعار «فتح قدس از طریق کربلا» وعده داد که جنگ را تا وقتی حتی یک خانه در تهران سالم مانده است، ادامه خواهد داد. خمینی آشکارا صلح را موجب دفن اسلام (رژیم) می‌دانست. او در جای دیگر گفت: «اگر این جنگ 20سال هم طول بکشد، ما ایستاده‌ایم».

بی‌جهت نیست که ما خمینی را آزمایش بودن یا نبودن ایران و ایرانی توصیف کردیم. آیا در طول قرون و اعصار، رذالت و دنائتی بالاتر از این، دجالیت و پلیدی بیشتر از این، سفاکیت و شقاوت وحشیانه‌تر از این، و بی‌ناموسی سیاسی و عقیدتی و اخلاقی مشمئزکننده‌تر از این وجود داشته؟

سخنان تاریخی برادر مجاهد مسعود رجوی

پیام پدیده خمینی در یک کلام، همان نابودی ایران است. وظیفه ا‌ش، مأموریت تاریخیش این است! و خوب واضح است که هر کاری هم که خمینی تا به‌حال نتوانسته سر مردم ایران بیاورد، سر منابع ایران بیاورد، فقط به‌خاطر این بوده که دیگر زورش بیشتر از آن نبوده؛ ولاغیر!

اما درست بر سر همین نقطه، یعنی بر سر نقطه نابودی ایران که خمینی کمر به آن بسته، مقاومت ایران به‌مثابه پاسخ تاریخ و خلق در زنجیر ایران، به مسأله وجود ایران و ایرانی و حقانیت و ضرورت وجود ایران و ایرانی وارد کارزار می‌شود.

کارزار شگفت، عظیم، خونبار؛ که راستی این هم بی‌بدیل است! چه کسی در دنیای امروز سراغ دارد که یک مقاومتی واقعاً مستقل و حقیقتاً عاری از هرگونه وابستگی، یکه و تنها، مثل مقاومت ایران، مثل همین مجاهدین، در محاصره انبوه رذیلتهای داخلی، در محاصره انبوه توطئه‌های بین‌المللی، این‌چنین به بهای رنج و رزم و خونفشانی بلاوقفة رزمندگانش، سرفراز، پایدار و رو به اعتلا باقی بماند. این را به اختصار گفتم؛
باشد تا در آینده تاریخ مورد قضاوت قرار بگیرد!».

 

این سالیان، رژیم در همه جبهه‌ها در اشرف و لیبرتی و در همکاری با ۱۲ دولت، در صدد نابودی و تلاشی مجاهدین بود ولی همه این دسیسه‌ها و حملات شکست خورد. اما ایستادگی شما پیروز شد. و این ارمغان مقاومت و ایستادگی شماست.

سخنرانی مریم رجوی در اجتماع بزرگ مجاهدین در پنجاه و دومین سالگرد تاسیس سازمان مجاهدین و انتخاب مسئول اول جدید

تا آن جا هم که به اوضاع سیاسی برمی‌گردد، به‌نظر من انتخاب مسئول اول جدید، پاسخ مجاهدین به‌دوران اعتلا و آمادگی اجتماعی است. می‌بینیم که مردم به‌جان آمده و به‌خصوص زنان و جوانان، بی‌تاب و مشتاق تغییرند و نمی‌خواهند به زندگی تحت حکومت ولایت فقیه، ادامه بدهند. شرائطی است که رژیم حاکم به‌درماندگی حداکثر رسیده است.

 این‌ رژیم، جز اهرم سرکوب چیزی برای ادامه بقا در دست ندارد. رژیمی که هیچ پلی با جامعه تحت کنترل خود ندارد، رژیمی که درقوای اخص خودش با ریزش مستمر مواجه است و موریانه بی‌انگیزگی به‌جان پاسداران و بسیجی‌هایش افتاده است؛ بله چنین رژیمی بسیار شکننده است و در مقابل مقاومت و قیام مردم و در مقابل ارتش آزادی دوام نمی‌آورد.

انتخاب مسئول اول جدید مجاهدین پاسخ شایسته‌یی به‌همین شرایط است. رژیم در ۱۴ سال دوران پایداری، خواب و خیال تلاشی تشكیلات مجاهدین را می‌دید، در یكسال اخیر هم بسیار در این راستا تلاش كرد ولی شما در مقابل به او یك موشك عظیم سیاسی-ایدئولوژیك شلیك كردید با یك تشكیلات منسجم و یكپارچه كه حالا در اوج اعتلا به انتخاب مسئول اول پرداخته‌اید. قبل از همه پیام این انتخاب را ولی فقیه درمانده رژیم می‌گیرد.

این یك انتخاب درخشان، در اوج دمكراتیسم و انسجام و شكوفایی در جنگ هزار اشرف در راستای سرنگونی فاشیسم دینی است كه در درون مجاهدین، میراث حنیف و آرمان مسعود را به اوج می‌رساند و در عرصه اجتماعی و سیاسی، در هم شكستن طلسم ارتجاع و اختناق را نوید می‌دهد.

خوشا مجاهدین كه در پنجاه و دومین سالگرد تاسیس سازمان‌شان در چنین نقطه‌یی هستند. به‌همین دلیل سالگرد بنیان‌گذاری سازمان را نیز به‌طور مضاعف باید تبریک گفت.
سه رادمرد بزرگ تاریخ معاصر ایران، محمد حنیف‌نژاد، سعید محسن و علی اصغر بدیع‌زادگان، در تأسیس سازمان مجاهدین آنچه را که میرا و منسوخ و استثماری بود به‌دور انداختند و به‌جای آن ایده‌ها و راه‌ و روش‌های پیشرو و آزادکننده و بالنده را خلق یا احیا کردند. بدینسان سازمان مجاهدین در شورش علیه کهنگی و بن‌بست و خلق دنیای نو بنیان‌گذاری شد. 

در گردهمایی بزرگ مجاهدین، خانم مریم رجوی، رئیس جمهور برگزیده شورای ملی مقاومت برای دوران انتقال حاكمیت به مردم ایران با تبریك به مناسبت انتخاب خواهر مجاهد زهرا مریخی در موضع مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران، گفت: این یك انتخاب درخشان، در اوج دمكراتیسم و انسجام و شكوفایی در جنگ هزار اشرف در راستای سرنگونی فاشیسم دینی است كه در درون مجاهدین میراث حنیف و آرمان مسعود را به اوج می‌رساند و در عرصه اجتماعی و سیاسی، در هم شكستن طلسم ارتجاع و اختناق را نوید می‌دهد.

انتخاب دبیرکل جدید سازمان مجاهدین خلق ایران 

خواهر مجاهد زهرا مریخی پس از پیروزی قیام، به جنبش ملی مجاهدین در قائمشهر پیوست و مسئولیت بخش زنان را به‌عهده گرفت. پس از اعلام ممنوعیت مجاهدین توسط خمینی در تیر ۱۳۵۹، به هیأت تحریریة نشریه مجاهد در استان مازندران به نام طلاونگ منتقل شد. پس از شروع مقاومت سراسری در ۳۰ خرداد۱۳۶۰ به تهران رفت و مسئولیت سرپل شاخهٌ جنگل سازمان را به‌عهده گرفت. متعاقباً بر اثر دستگیریها و ضربات دشمن در تهران و جنگل، ارتباطات او به مدت ۲ سال قطع شد و در اختفاء كامل بسر می‌برد. نهایتاً در سال ۱۳۶۳، به پایگاههای مجاهدین در منطقه مرزی ایران و عراق رفت و از آنجا به پاریس منتقل شد. در سال ۱۳۶۴، در شورای مركزی مجاهدین قرار گرفت و پس از تأسیس ارتش آزادیبخش ملی ایران به قرارگاه اشرف رفت و در عملیات بزرگ فروغ جاویدان شركت داشت. برادر كوچكتر او مجاهد خلق علی مریخی از شهیدان عملیات آفتاب است.

خواهر مجاهد زهرا مریخی، مدتی مسئول تشكیلات مجاهدین در كشورهای اسكاندیناوی و آلمان بود. او از مهر۱۳۷۰، به‌عنوان عضو هیأت اجرایی سازمان، مسئولیت ستاد تبلیغات مجاهدین شامل رادیو صدای مجاهد، سیمای مقاومت و نشریه مجاهد را به‌عهده گرفت. در سال ۱۳۷۱ به عضویت شورای ملی مقاومت در آمد و در سال ۱۳۷۲ به‌عنوان مسئول كمیسیون تبلیغات شورا معرفی شد.

وی از سال ۱۳۸۲تاكنون هماهنگ‌كننده دفاتر رئیس جمهور برگزیده مقاومت و همزمان از همردیفان مسئول اول مجاهدین و از سال ۱۳۹۳نایب رئیس شورای مركزی سازمان بوده است.
خواهرمجاهد زهرا مریخی، پس از انتخاب به‌عنوان مسئول اول، با دست گذاشتن بر قرآن مجید و ادای احترام به پرچم ایران و آرم سازمان مجاهدین خلق ایران، سوگند خورد به تعهدات سنگین امانت و مسئولیتی كه جمع مجاهدین بر عهده وی گذاشته‌اند، در همه حال پایبند باشد و تمام توانایی خود و سازمان مجاهدین را كه با صف بی‌انتهای شهیدان و رزم‌آورانش گنجینه ملی ایرانیان محسوب می‌شود، برای آزادی ایران و برای سرفرازی مجاهدین در برابر مردم و تاریخ ایران، به‌كار بگیرد. 

او سازمان مجاهدین را «سرخ‌ترین و خونین‌ترین در عین حال زیباترین و پرافتخارترین نام در تاریخ ایران» خواند و آن را «یك دانشگاه بزرگ از مناسبات انسانی، جامعه‌یی با بالاترین عواطف، دردمندی و مسئولیت‌پذیری سیاسی و اجتماعی» توصیف كرد. سازمانی كه «تاریخچه‌اش با فدا و رنج و خون تنیده شده و در شكنجه‌گاهها و زندان‌ها و رزم‌گاه‌های گوناگون، بن‌بستها را با فدای بیكران و صداقت راهبران آرمانی‌اش مسعود و مریم رجوی در هم شكسته است. از این‌رو مفت‌خوردن، بی‌هزینگی، سیاست‌پیشگی، نان به نرخ روز خوردن، دست در جیب خلق کردن، و غیرمسئول بودن در این سازمان جایی نداشته و ندارد و مجاهد خلق جز به آزادی خلق و میهنش نمی‌اندیشد».