به راستی چرا اینهمه مانورهای نظامی و اقدامات سرکوبگرانه گسترده پاسداران برای مقابله با تجمع بزرگ مردمی در پاسارگاد برپا کرد؟ ، و به راستی کورش چه شخصیت داشت که همواره از او به نیکی یاد میشود و رژیم ولایت اینقدر از این بزرگداشت وحشت دارد؟!.

کورش کبیر حاکمی دادگستربوددر ایران 

   اگر به شعار های پارسال از مردم بجان آمده در سالگرد کورش در پارگاد نگاه کنید خواهید فهمید که چرا امسال حکومت آخوندی مانع این تجمع شد:

شعارهای تجمع پارسال:
حکومت آخوندی فقط ظلم فقط جنگ

کوروش پدر ماست ایران وطن ماست

سوریه رو رها کن فکری به‌حال ما کن

ایران وطن ماست خاکش کفن ماست

ایران پدر ندارد هرگز نخواب کوروش

و دیدم که:

   7آبان، که به‌عنوانروز کورش کبیر تعیین شده، هزاران تن از مردم شهرهای مختلف کشور، با وجود ممانعتها و مزاحمتهای گسترده رژیم خودشان را به پاسارگاد محل آرامگاه کورش در استان فارس رساندند و ضمن بزرگداشت این افتخار بزرگ ایران و ایرانی، شعارهای ضدحکومتی سر دادند و خشم و نفرت خود را از ولایت‌فقیه و فاشیسم مذهبی حاکم ابراز کردند. 

اولین سوالی که به ذهن می‌زند این است که چرا رژیم از برپایی این مراسم و تجمع مردم برای بزرگداشت کورش کبیر وحشت داشته و دارد؟

 واقعیت ایناست که رژیم از هر تجمعی، حتی تجمع برای یک مسابقه ورزشی هم وحشت دارد، چون هر تجمع مردمی که خارج از کنترل رژیم باشد، با توجه به خشم و نارضایتی متراکم و انفجاری جامعه، می‌تواند تبدیل به یک حرکت اعتراضی شده و جرقة یک خیزش را بزند.

 بخصوص وقتی پای نمادهای ملی مثل کورش، که سمبل آزادی، به‌خصوص آزادی عقیده و مذهب که رژیم در نقطه مقابلش هست، در میان باشد که خود عامل و انگیزه بسیار قوی و نیرومندی است برای تجمع و ابراز خشم و نفرت مردم از رژیم.

اینجاست که به ماهیت قرون وسطایی آخوند ها پی میبریم که برای بقای خودش از هیچ سرکوب و جنایتی فروگذار نیست .

بنابر این بر ماست که هرچه بیشتر برای سرنگونی این حکومت دیکتاتور به قیام برخیزیم و از پای ننشینیم ، چرا که ایمان داریم پایان این حکومت ننگین فرارسیده است.

امروز در ایران یک جنبش اعتراضی وسیع در جریان است. کارگران،‌ معلمان، مردمی که پس‌اندازهایشان توسط مؤسسات نزدیک به‌سپاه پاسداران غارت شده، بازنشستگان، ملیت‌های سرکوب شده، و سایر اقشار مردم روز به روز بیشتر به این اعتراض‌ها رو می‌آورند. آخوندها خواست‌های آن‌ها را که در نهایت دستیابی به‌آزادی است، نمی‌توانند برآورده کنند. به‌جای آن هر روز به‌اعدام زندانیان و دستگیری‌های کور رو می‌آورند تا جامعه را کنترل کنند.

پیام مریم رجوی به جلسه در سنای ایتالیا دفاع از مقاومت برای آزادی ایران

در دوران روحانی دست‌کم ۳۲۰۰ نفر اعدام شده‌اند. بخشی از این اعدام‌ها کسانی هستند که در دوران نوجوانی مرتکب جرم شده‌اند. هم‌چنین حداقل ۸۱ زن در میان اعدام‌شدگان این دوره هستند. 

این البته بخشی از فشارهای سرکوبگرانه‌ علیه زنان است. اعمال تبعیض‌های شدید در پهنه‌های سیاسی، حقوقی، اقتصادی و خانوادگی، تحمیل پوشش اجباری و انواع روش‌های زن‌ستیزانه مطابق قوانین شرع آخوندی همه روز در کار است.
آخوندها به‌روشنی می‌دانند که بدون این فشارها به‌زنان، نمی‌توانند یک جامعه به‌شدت ناراضی را تحت سلطه خود نگه دارند.

آن‌ها در حقیقت در حال جنگ علیه مردم ایران هستند. این جنگ توسط سپاه پاسداران اهرم اصلی استبداد مذهبی انجام می‌شود. یعنی همان نیرویی که به‌آزادی‌کشی در ایران مشغول است، در حال ‌جنگ و کشتار در سوریه و عراق و یمن و لبنان و افغانستان و نقاط دیگر منطقه است. سكوت و بی‌عملی غرب در قبال چنین نیروی مخرب و بیرحمی، راه را برای اشغالگری‌ها و تجاوزكاری‌های آن باز كرده است.

دولت‌های غرب به‌درستی گروه داعش را تهدیدی برای تمام جهان تشخیص دادند و در دو سال گذشته درمقابله با آن نقش اساسی ایفا کردند. واقعیت این است که سپاه پاسداران تهدیدی به‌مراتب بزرگتر از گروه داعش است و بدون مقابله با آن خاورمیانه و جهان رنگ آرامش نخواهد دید.

به‌همین دلیل،‌ ما دولت ایتالیا و کمپانی‌های این کشور را از هرگونه معامله‌یی با سپاه پاسداران برحذر می‌داریم. بخش عمده اقتصاد ایران و به‌ویژه صادرات و واردات در دست سپاه پاسداران است. معاملات تجاری ایتالیا و سایر کشورها با رژیم ایران برای ده میلیون بیکار ایرانی شغلی نمی‌آورد. این معاملات زندگی ده‌ها میلیون جمعیت زیر خط فقر در ایران را حتی اندکی بهتر نمی‌کند. اما به‌سپاه پاسداران برای مقابله با جنبش آزادی در ایران و تشدید جنگ و ترور در خاورمیانه سود می‌رساند. پاسداران به‌عنوان مهم‌ترین عامل كشتار و سركوب و ترور باید درلیست‌های سیاه قرار گرفته و تحریم‌های همه جانبه بر آن‌ها اعمال شود.

روز جهانی علیه اعدام: چرخه بی‌وقفه اعدام‌ها برای حفظ استبداد مذهبی روز جهانی علیه اعدام روز ادای احترام به‌یک صد و بیست هزار مجاهد و مبارز از جمله سی هزار سربه‌دار قتل‌عام شده در سال ۶۷ است که توسط استبداد مذهبی به‌شهادت رسیده‌اند و درعین حال روز بیزاری از رژیم پلید آخوندهاست که با اعدام‌های روزمره، حاکمیت پوسیده خود را در برابر نارضایتی و اعتراض یک جامعه بی‌تاب و تشنه آزادی حفظ می‌کند.

پیام مریم رجوی به‌مناسبت روز جهانی علیه اعدام: چرخه بی‌وقفه اعدام‌ها برای حفظ استبداد مذهبی

چنان که عفو بین‌الملل گزارش کرده‌ است، در سال گذشته، بدون احتساب چین، ۵۵ درصد کل اعدام‌های جهان توسط آخوندهای حاکم بر ایران انجام شده است بنابراین، روز جهانی علیه اعدام روزی است که بازهم جهان بشری به‌رژیم ولایت فقیه نه می‌گوید.

آنچه اعدام‌ها در ایران را با هر جای دیگری در جهان امروز متمایز می‌کند،‌ نه فقط کثرت، بلکه جنبه سیستماتیک آن است. اعدام یک پایه بقای رژیم آخوندی است که تمامی جناح‌های رژیم در آن سهیم هستند. چرا که اعدام‌ها در ایران بنا به‌هر اتهامی که صورت می‌گیرد، نقطه عزیمت آخوندها از آن، در اساس حفظ یا تشدید اختناق و رعب عمومی است.

 در حقیقت یک ماشین کشتار دولتی شب و روز در کار است و براساس دستور خامنه‌ای متناسب با اوضاع سیاسی داخلی و بین‌المللی تعداد حلق‌آویزها را کم یا زیاد می‌کند و از آن برای جبران شکست‌ها و ناتوانی‌های قدرت حاکم، یا مقابله با بالا گرفتن روحیه اعتراضی جامعه سود می‌برد.

به‌این دلیل چنان‌که مراجع بین‌المللی بارها تأیید کرده‌اند، بسیاری از این حلق‌آویزها اولاً، برای جرایمی صادر شده که یا مبهم است یا از منظر «معیارهای بین‌المللی» به‌عنوان «جرائم خیلی جدی» به شمار نمی‌رود.

ثانیاً، اعدام‌شدگان از حق خود برای یك محاكمه عادلانه و روند صحیح قانونی محروم‌اند. آن‌ها قبل از هر چیز قربانیان جنایت سازمان‌یافته‌یی هستند که ادامه آن، نیاز روزانه رژیم است. و چنان که گزارشگر ملل متحد در مورد حقوق بشر ایران تصریح می‌کند:«بسیاری از افراد اعدام‌شده فقیرند و به گروه‌های به‌حاشیه‌رانده‌شده در جامعه ایران تعلق دارند....». 

محمد حنیف‌نژاد شعله‌های مقاومت به هر قیمت را در سلول‌های اوین و میدان چیتگر فروزان کرد. اشرف و موسی در قلب تهران عاشورای مجاهدین را خلق کردند. پس از ۳۰خرداد، مجاهدین هزار هزار در هر شهر و روستای ایران برخاستند، فروغ جاویدان و نبردهای چهار زبر را با آتش جان‌های خود به اوج رساندند، در قتل عام ۶۷ در ابعادی گسترده پرچم هیهات مناالذله را به اهتزاز درآوردند و در اشرف و لیبرتی با همین مشی عاشورایی به رزم و پیکار برخاستند.

سخنرانی مریم رجوی در مراسم عاشورا- مهر ۱۳۹۵

بله، مجاهدین از مسعود آموخته‌اند که نه شرایط، نه زمان و نه مکان نمی‌تواند از مبارزه و فداکاری یک نیروی آرمانخواه که مشی حسین(ع) را در پیش گرفته جلوگیری کند و همین مشی و بینش است که برایش راه باز می‌کند. این مسئولیتی است سنگین اما پرشکوه.

اجازه بدهید که همین‌جا چند کلمه از خود مسعود كه در پرتویی از زیارت عاشورا آن را بیان كرد، برایتان بازگو کنم: «بزرگ داشتن عاشورا، مستلزم به میدان‌ آمدن و آمادگی هرگونه فداكاری در مسیر خوانخواهی از حسین است. یعنی خونخواهی از آن آرمان‌های تاریخی كه همه وابستگی‌های غیرتكاملی یا ضدتكاملی را نفی و طرد می‌كند، تا تبار و وابستگی عقیدتی و سیاسی خالص محمدی را به اثبات برساند. خونخواهی حسین، نه یك انتقام‌جویی خانوادگی و قبیلگی و قومی، بلکه یك خونخواهی عقیدتی و سیاسی است كه بر‌عهده همه آزادگان و حق طلبان تاریخ، علیه تمام ستمكاران و دزدان سرنوشت فرخنده بشری می‌باشد».

حالا در آستانه ظهر عاشورا در ساعتی که یاران حسین (ع) پس از نبردهای خیره‌کننده‌یی یک به یک به شهادت می‌رسند و هریک با جانفشانی بیدریغ، بخشی از شکوه و عظمت یک حماسه جاودان را خلق می‌کنند، بله ما همه با آن‌ها تجدید عهد می‌کنیم.
با سرور شهیدان که در همین لحظات به شهادت می‌رسد و تاریخ حیات حقیقی انسان را تحت تأثیر خود قرار می‌دهد، با او تجدید عهد می‌کنیم.
هم‌چنین با بانوی بزرگ کربلا که به‌زودی رهبری جنبش را آغاز می‌کند و عاشورا را به کمال می‌رساند، تجدید عهد می‌کنیم. با تو تجدید عهد می‌کنیم ای وجود ناآرامی كه از حركت نایستاد تا وجدان‌های خفته را بیدار كند. ای زبان گویایی كه از هیچ ستیز و تهاجمی ابا نكرد تا جباران فرومایه را محاكمه و منكوب كند.

و تجدید پیمان می‌کنیم با راهبر عقیده و دل‌هایمان مسعود، که بیش از ۴ دهه است این نسل را در مسیر آرمانی حسین و با عشق سرور شهیدان به پیش برده است.
و ما به ندای هل من ناصرحسین (ع) پاسخ می‌ده
یم که آری، تا آخرین نفس در این مسیر پرشکوه برای مجاهدت برای صدق و فدا و برای عبور از هزاران ابتلا و آزمایش آماده و حاضریم.