اعترافات تکان‌دهنده؛ آیا جای سالمی هست؟

نمایی از کاخ مرمر

اظهارات اخیر پرویز فتاح رئیس بنیاد به‌اصطلاح مستضعفان در تلویزیون رژیم (۱۸مرداد ۹۹) که برخی از رسانه‌های حکومتی آن را «افشاگری بی‌سابقه» خوانده‌اند، اگر چه «حساب‌شده» و به شیوهٔ «قطره‌چکانی» و از زبان یکی از نزدیکان ولی‌فقیه صورت گرفته، اما همین مجمل هم کافی است که فساد حیرت‌انگیز در درون نظام سراسر فاسد‌ آخوندی را در معرض دید همگان قرار دهد.

افشای فساد و دزدی‌های میلیاردی مهره‌های نظام آن‌هم از زبان «میرزا بنویس» خاص ولی‌فقیه که علی‌القاعده محرم اسرار اقتصادی خامنه‌ای به‌حساب می‌آید، از علائم فاز پایانی رژیم است؛ همان‌گونه که در پایان فاز پایانی حکومت شاه به‌وقوع پیوست.

فتاح در این مصاحبه روی کسانی دست گذاشته که از قضا جزو دانه درشت‌های رژیم به‌شمار می‌روند و به علاوه ارگانهای نظامی مثل سپاه نورچشمی خامنه‌ای موسوم به «ولی امر» و ارتش را نیز به‌ناگزیر در شمار دزدان اموال عمومی ردیف کرده است.

حداد عادل از جمله دانه‌درشت‌های فاسدی است که «برای اداره مدرسه فرهنگ» سالهاست زمینی را در «منطقهٔ فرشته و الهیه» ـ از مناطق گران قیمت تهران ـ از بنیاد مستضعفان دریافت کرده به‌نحوی که بنا به اعتراف رئیس بنیاد به‌اصطلاح مستضعفان «اجاره‌اش به روز» نبوده [بلکه] با ملاحظه بوده!» و «علی‌رغم همه کش و قوس‌ها [عواید آن] برنگشته. ارزش این مدرسه الآن بیش از ۲۰۰میلیارد تومان است».

وی هم‌چنین فاش کرد که حداد‌ عادل سالیان متمادی زمینی به وسعت ۸هزار متر را به مرحمت بنیاد مستضعفان در اختیار گرفته بود! و در توصیف آن افزود: «فکر می‌کنم ارزشش الآن بیش از ۴۰۰میلیارد تومان است

گسترش فقر در سایه سیاه حکومت آخوندی

سراب دگرگونی در اقتصاد

گسترش فقر در سایه سیاه حکومت آخوندی
مشکلات اقتصادی مردم و بن‌بستی که در سیاست و اقتصاد گریبانگیر حاکمیت آخوندی شده، باعث هراس رسانه‌ها و مهره‌های آن شده است.

رسانه‌های وابسته به باند روحانی در ۳۱تیرماه۹۹ مطالبی در زمینه مشکلات سیاسی و اقتصادی نوشته و توصیه کرده‌اند تا دیر نشده و کار از کار نگذشته در زمینه حل این مشکلات چاره‌جویی شود.

روزنامه ابتکار به شرایط «به‌غایت بد» وضعیت معیشت مردم و اقتصاد کشور اشاره کرده و نوشته است «در این شرایط شاید خوش‫بین‫ترین افراد هم نمی‫توانند از وضعیت موجود ابراز رضایت کنند».
نویسنده ابتکار در ادامه به بن‌بست رژیم اعتراف کرده و معترض است که چرا در میان سردمداران کسی نیست که
«با ارائه یک راه‌کار جامع و عملی بتواند امیدی ایجاد کند؟ آنچه که می‫بینیم تنها نقطه نظرات تکراری و کلی‌ای است که هیچ چشم‫اندازی را برای اقتصادی و جامعه ایران ترسیم نمی‫کند».

بسیار روشن است که ارایه نقطه نظرات تکراری و کلی، بدون ارایه چشم‌انداز مشخص ناشی از بن‌بست سیاسی و اقتصادی است که نظام در آن گرفتار است.
چرا که انتظار راهگشایی در امر اقتصاد و جامعه از یک حکومت آینده‌دار متصور است، نه از حکومتی که هیچ چشم‌انداز روشنی در پیش رو ندارد.

چنین آینده تیره و تاری است که مقاله‌نویس ابتکار را ناگزیر کرده است که پرده‌ها را کنار بزند و با صراحت بنویسد: «هیچ راه‌کار جایگزینی برای عبور از شرایط فعلی ندارد.

در این بین اظهارنظرهای شنیده شده از سوی نمایندگان و حتی رئیس مجلس در‫ خصوص شرایط اقتصادی امیدی در مردم برای خلق چشم‫انداز تازه ایجاد نمی‫کند» (ابتکار ۳۱تیر۹۹).

روشن است که انتظار تزریق امید اقتصادی و خلق چشم‌انداز تازه در ساختار غارت و چپاول، حتی در لایه‌های پایین حکومت هم وجود ندارد و نویسندهٔ ابتکار هم هیچ راه‌کار جدید و ابتکاری به‌خرج نداده است.

عید فطر، عید رهایی

 آیین توحید و ره پویان طریق یگانگی و فدا مبارک باشد

وقتی که هر روز، روز عید است
عید فطر عیدی است که به‌طور خاص به روز اول ماه شوال یعنی اولین روز بعد از ماه رمضان اختصاص پیدا کرده است. علی علیه‌السلام مفهوم زیبایی از عید ارائه داده که جالب توجه است.

 علی علیه‌السلام در مورد عید فطر می‌فرماید: «انّما هو عید لمن قبل الله صیامه و شکر قیامه و کلّ یومٍ لایعصی الله فیه فهو یوم عیدٍ »، (کلمات قصار شماره ۴۲۰)
 یعنی عید فطر عید کسی است که خدا روزه‌اش را پذیرفته و نمازش را پاداش داده و هر روز که در آن نافرمانی خدا صورت نگیرد، آن روز عید است.

درحقیقت مولا علی در اینجا روح و جوهر رهایی‌بخش و تکاملی عید را بیان می‌کند که هر روزی که فرد در
مسیر تکامل حرکت می‌کند و به ستم گردن نمی‌گذارد، آن روز عید محسوب می‌شود، چرا که بازگشت به سرشت و فطرت پاک انسان رهاست.

 پس برای آنهایی که در برابر دشمنان خدا و خلق، یعنی آخوندهای ستمکار و دجال مقاومت و پایداری می‌کنند تا از تباهکاری و ظلم آنان جلوگیری کنند، همه روز عید و عید رهایی است.

هر عید هم بازگشتی است به اصل و فطرت پاک و هماهنگی و انطباق با آن، بازگشتی است تکاملی و آگاهانه به سرچشمه و سرمنزل رهایی و رستگاری.

 پس نه واگشتی
در کار است و نه تکرار و کور و دوری. هر چه هست، تکاپوی پر رنج و خون و سیر مداوم برای زدودن آثار بیگانگی و غلبه بر موانع وصل و یگانگی است.

چرا زندانیان دست به شورش و فرار می‌زنند؟

شورش در زندانهای ایران

هفته شورش و فرار در زندانها
با شروع تعطیلات نوروزی روز پنجشنبه ۲۹اسفند تعداد ۲۳زندانی از زندان پارسیلون خرم‌آباد فرار کردند در حین فرار یک نفر با تیراندازی مأموران کشته و یک زندانی نیز مجروح می‌شود.

روز اول فروردین۹۹هم در زندان الیگودرز زندانیان این زندان دست به شورش زده با مأموران درگیر شدند.

روز جمعه ۸فروردین خبر شورش در زندان مرکزی تبریز نیز منتشر شد.
در همان روز جمعه روز ۸فروردین شورش در زندان سقز روی داد و ۷۰ تا ۸۰زندانی در زندان شهر سقز موفق به فرار می‌شوند.

محمد جباری، دادستان عمومی و انقلاب کردستان در گفتگو با خبرنگاران رسانه‌های رژیم در استان کردستان، جزئیات وقوع این حادثه را تشریح کرد: «حدود ۷۰زندانی در زندان شهر سقز شامگاه جمعه از این زندان متواری شده‌اند».

او با اشاره به این‌که علت وقوع این حادثه در دست بررسی است، افزود: «اقدامات لازم در راستای دستگیری این افراد در دست اقدام است».

‌بهاران خجسته‌باد

رویداد تاریخی

‌بهاران خجسته‌باد

‌هوا دلپذیر شد گل از خاک بردمید
پرستو به‌بازگشت زد نغمه امید
به‌جوش آمده است خون درون رگ گیاه
بهار خجسته باز خرامان رسد ز راه
به‌خویشان، به‌دوستان به‌یاران آشنا
به‌مردان تیزخشم که پیکار می‌کنند
به‌آنان که با قلم، تباهی دهر‌را
به‌چشم جهانیان پدیدار می‌کنند
بهاران خجسته باد، بهاران خجسته باد
و این بند فقر و جهل به‌سرتاسر جهان
به‌هرصورتی که هست نگون و گسسته باد


آیینها و مراسم عید‌نوروز در ایران
عید نوروز از اعیاد قدیمی و از سنن دیرین ایرانیان به‌شمار می‌رود که دارای تاریخ چند هزار ساله می‌باشد.

 عید نوروز عید تولد و نوشدگی و خیزش طبیعت و عید جنبش و فعالیت و رشد و شکوفایی و آزاد شدن انرژیها است.

 عید نوروز از زمانیکه نیاکان ایرانیان پا به‌سرزمین ایران نهادند وجود داشته و حتی خیلی پیش از آن، ایرانیان آغاز بهار را با خوشحالی فراوان جشن گرفته و هر‌آنچه را که به‌زمستان مربوط می‌شد از بین می‌بردند.

در زمانهای قدیم جشن عید نوروز در پنج‌روز اول سال جدید برگزار می‌شد. گروه‌های کوچکی از نوازندگان و خوانندگان، قبل از فرا رسیدن سال جدید در شهرها و روستاها می‌گشتند و اشعار ویژه عید نوروز را بر در خانه‌ها می‌خواندند و هدایایی می‌گرفتند. آنان پیکهای فرا رسیدن نوروز و بهاران بودند.

سبزه و هفت‌سین
از جمله آیینهای عید نوروز ایرانیان از قدیم این بوده که قبل از فرا رسیدن نوروز، شروع به‌کاشتن سبزی در خانه‌هایشان می‌کنند و در روز سیزدهم سال جدید آن را به‌آب جاری می‌اندازند. 

ایرانیان هم‌چنین در ایام نوروز سفره‌یی را که به‌آن «هفت‌سین» می‌گویند پهن می‌کنند