قصه‌ی مزرعه‌ی خوبی‌ها

از نگاه مسعود رجوی

قصه‌ی مزرعه‌ی خوبی‌ها
«... اجازه بدین ابتدا با قصه‌ای، قصه‌ی مردم ایران رو، من هم با قصه‌ای آغاز کنم. کجایین بچه‌ها؟ گوش بدین!
مزرعه‌ای بود به نام مزرعه‌ی خوبی‌ها. کبوترها، مرغها، مرغابی‌ها، اردکها، جوجه‌ها! در آن به‌راحتی و صفا زندگی می‌کردند. تازه آزاد شده بودند.

یک روز کفتارها اون رو محاصره کردند. عمامه سرشان بود. وای بر شما، وای بر شما! که با تمسک به لباس پیغمبر چه کردید! «کَبُرَ مَقْتًا عِندَ اللَّهِ » ؛ بزرگترین خشم رو بر می‌انگیزید!
بعد کفتارها آتش برپا کردند. توی آتش همه کبوترها، جوجه‌ها و مرغها بایستی کباب بشن؛ مگر نه؟
از هیچ طرف، از هیچ طرف راه گریز نبود؛ به خدا نبود! تا آن موقع فقط کبوترها و مرغها نبودند. روباه و گربه‌ها و خرگوش‌ها هم بودند. 

روباه‌های دو رو، که بیشتر از زیر با کفتار می‌ساختن یا حاضر بودند که بسازند. و گربه‌های دزد؛ که وقتی چوب مقاومت بالا می‌رفت، همشون پا به فرار می‌گذاشتن.

و خرگوشها! امثال اونهاییکه همیشه در تن‌پروری و خواب و در غفلت هستن؛ و نمی‌بینند که چه می‌گذرد! نمی‌بینند که کبوترهای خونین‌بال میلیشیای ما تا کجا پرپر شدند.

 صدتا، هزارتا، ده‌ هزارتا، سی هزارتا، چهل هزارتا، بیشتر، بیشتر!
یک راه برای گریز از آتش خفقان بیشتر نبود؛ فقط باید پرواز می‌کردند در آتش! و فقط باید این دام و این توری رو که رویشان بود، جملگی با هم بلند می‌کردند. پس به هم پیوستند. ناخالصی‌ها را زدودند؛ مرزهاشون رو اول از همه با کفتار و بعد با گربه و روباه روشن کردند؛ و بعد، سی تا بودند، «سیمرغ» شدند! 

در شرایطی که شعله‌های سرکش خشم مردم هرروز زبانه می‌کشد و مردم قاطع هستند که نظام ولایت‌فقیه را به گور تاریخی‌اش بسپارند، مهره‌ها و رسانه‌های رژیم هر چند با حیرت، به این خشم بنیان‌کن مردم اعتراف می‌کنند. اما خوب است از زبان مردم بشنویم :

وحشت رژیم از توفان خشم مردم!

جمعی از دانشجویان دانشگاه آزاد کرج، هواداران شورای ملی مقاومت ایران طی بیانیه تحت عنوان «انقلاب طبقاتی و قیام طبقه فرودست یا توطئه بیگانگان و اغتشاش»، اعلام کردند: 

این یک انقلاب واقعی‌است انقلاب طبقه‌ی فرودست که سرمایه‌اش را حاکمیت غارت کرده‌ و حتی به سپرده‌های امانتی‌او در بانک‌ها رحم نکرده‌است و امروز با بی‌شرمی خواهان اخذ مالیات از دارایی اندک آنان در بانک‌‌هاست،مردمی که به هر سو می‌نگرند روزنه نجاتی از دست عوامل حکومت نمی‌یابند و دادگاه‌ها و کلانتری‌ها که باید حامیان و حافظان آنان باشند،در سرگردنه نشسته و ستم و بی‌عدالتی و زورگویی و باج‌گیری و رشوه‌خواری را از حدوقاحت گذرانده‌اند.

این یک قیام مردمی‌است، قیام مردمی که می‌خواهند اختیارسرنوشت خود را این‌بار خود بدست بگیرند،مردمی که خواهان برانداختن هرگونه تبعیض و بی عدالتی وخواهان برابری هستند، وبه دین حکومتی پشت کرده‌اند و حکومتی غیر دینی می‌خواهند و آزادی وایرانی‌آزادخواست اصلی آنان است.

جمعی از خانواده های شهدا وزندانیان سازمان مجاهدین خلق منطقه غرب تهران طی بیانیه خود می نویسند:‌ حرکت سیل آسای مردمی ٍ چندروزگذشته که خردکننده نمادهای دیکتاتوری درایران است چنان لرزه ای به ارکان حکومت آخوندی انداخته که همه جیره خواران داخلی وخارجی را به تکاپو واداشته است. ازطرفی اشک تمساح میریزند وازطرف دیگر نیش دشنه نشان میدهند. ...

ما خانواده های شهدا وزندانیان سازمان مجاهدین خلق منطقه غرب تهران ضمن تائید خواسته های بحق شما وسرنگونی رژیم آخوندی به عزم واراده شما تبریک گفته وامیدواریم هرچه زودتر ایران آبادوآزاد را همراه شما بسازیم.

جوانان قیام آفرین قم طی بیانیه یی اعلام کردند: قیام قهرمانانه ملت به جان آمده ایران در سراسر میهن در زنجیر که از روز هفتم دیماه جاری شروع شد، قیامیست تا پیروزی کامل بر سیاهی و تباهی رژیم ولایت فقیه و برقراری عدالت و حاکمیت مردمی. خورشید شکوفایی و آزادی بر ایران زمین خواهد تابید و شب تیره و تار این جانیان و قاتلان به پایان خواهد رسید.
ای دیکتاتور، پیام ما جوانان مبارز و مجاهد در قم به تو این است: به پایان سلام کن، به زودی زمین را زیر پاهایت در بیت العنکبوت به لرزه درخواهیم آورد...
زنده باد آزادی - مرگ بر اصل ولایت فقیه

پس تا همینجا را هم مردم ایران هر چند هزاری و میلیونی هم که بودند، بر خامنه‌ای و نظامش پیروز شدند و پیشی گرفتند. او جز سرکوب و فرافکنی و دروغگویی، هیچ برگ برنده‌یی ندارد. اما مردم و قیامیان در کف خیابان شهرها و در چتر آسمان ایران، نفی مطلق این حاکمیت را مهر کردند و به ثبت دادند. مهم این است که مردم خودشان را بازیافته‌اند ـ حتی نه همه مردم ـ . ولی‌فقیه هم از همین مردم می‌ترسد که او را به بالکنش کشانده‌اند تا روضه‌خوانی چهل سال تکرار شده را لقمه لقمه در گوش و دهان سرکوبگران و دژخیمان بگذارد.

تظاهرات اخير در ایران، يك پيام روشن داشت: رژیم آخوندها روي پايه‌هاي لرزاني قرار دارد و مردم ایران در مبارزه‌شان براي به‌زير‌كشيدن آن، مصمم هستند. شعارها عليه ولايت فقيه، فراخوان به يك جمهوري واقعي داده و به‌روشني ولي فقيه رژيم علي خامنه‌اي و رئيس جمهورش، حسن روحاني را هدف قرار دادند.

تظاهرات اخیر در ایران با تظاهرات سال ۱۳۸۸ متفاوت است وال استريت ژورنال- ۱۹دی۱۳۹۶ - به قلم مریم رجو

اين بايد نقطه پایانی باشد بر افسانه‌یی كه هنوز، توسط برخي دولت‌ها دنبال مي‌شود، مبني بر اين كه براي مردم ایران تفاوتي بين ميانه‌روها و سخت‌سران وجود دارد. اين تظاهرات هم‌چنين پايه‌هاي استدلال‌هايي را كه يك تصوير باثبات از رژيم ارائه مي‌دهند، فرو مي‌ريزد.

ميليونها نفر از مردم ایران در فقر زندگي مي‌كنند. با اين همه، براساس گزارش‌هايي كه به شوراي ملي مقاومت ایران رسيده، تهران تا يكصد ميليارد دلار صرف كشتار در سوريه كرده است. شعارهاي ”مرگ بر حزب‌الله“ و ”سوريه را رها كن، فكري به حال ما كن“ به‌روشني مخالفت مردم با عملكردهاي جنگ‌افروزانه رژيم در منطقه را به‌نمایش می‌گذارد.

بودجه رسمي كشور، ۲۶.۸ ميليارد دلار را به ‌امور نظامی و امنیتی و صدور تروریسم اختصاص داده است. اين ميزان علاوه بر ۲۷.۵ ميليارد دلاري است كه از درآمد نهادهای تحت کنترل ولی فقیه و سپاه پاسداران، صرف مخارج نظامي مي‌شود. این ارقام را با بودجه ۱۶.۳ ميليارد دلاري بهداشت كشور مقايسه كنيد. اين رژيم كه به طور بنيادی ضعيف و ضربه‌پذير است، به عنوان بخشي از استراتژي‌اش براي بقا، اين ارقام نجومي را صرف دخالت‌هاي منطقه‌یی مي‌كند.

منتقدين ممكن است خاطر نشان كنند كه ایران در گذشته هم با اعتراض مواجه بوده است. چه چيزي قيام كنوني را از تظاهرات ۱۳۸۸ متمايز مي‌سازد؟

تظاهرات ۱۳۸۸به خاطر شكافهايي بود که در رأس رژيم جرقه زده شدند. نيروي محركه تظاهرات اخير – كه در مشهد، دومين شهر بزرگ ایران شروع شد و به‌سرعت به سراسر ایران گسترش پيدا كرد – افزايش قيمتها، ويراني اقتصادی، فساد گسترده و یک تنفر نسبت به رژيم بود

«... این جماعت خمینی را من از آن سالهای زندان شاه خوب می‌شناسم. به ژستهای قدرت‌مدارانه و شاخ و شانه کشیدنهای امروزشان از موضع حاکمیت، یک وقت پر بها ندهید.

از نگاه مسعود رجوی - آخوندها آن‌گونه که هستند!

اینها وقتی در موضع حاکمیت و حکومت نباشند، وقتی قدرت دستشان نباشد، و زورشان به امثال زندانیان بی‌دفاع ما نرسد آن‌قدر خوار و خفیف و آن‌قدر ذلیل هستند که حد ندارد. آن‌قدر با گردن کج و دست بسته، مجیز بازجوهای ساواک را می‌گفتند که حد نداشت.

خیلی‌هاشون هم همان سالها، همان سالهای شاه عفو نامه نوشتند‎ ، سه بار «سپاس شاهنشاها» گفتند، از زندان رفتند بیرون، دنبال زندگی‌شان.

آن شرایطی که زندان اوین، هیچ‌کدام از مجاهدین یا چریکهای فدایی ملاقاتی نداشتند، اگر تصادفا یک دانه پرتقال می‌رسید، بعضی وقتها بین ده یا بیست نفر تقسیم می‌کردیم، شکم‌چرانی آنها که همان موقع در سازش کامل با دژخیم‌های ساواک بودند، واقعاً مضحکه و مشمئزکننده بود.

همین رفسنجانی و لاجوردی و عسگر اولادی! به‌خاطر هم‌خطی‌شان با ساواک، و طینت و کارهای به‌غایت ارتجاعی‌شان در اوین، اوین آن زمان، منفور بودند؛ از جانب مجاهدین بایکوت شده بودند.

اما بعد همینها، وقتی به قدرت رسیدند هیچ خدایی را بنده نبودند. دمار از روزگار مردم درآوردند. همین آقایون و آخوندهایی که در طول سالیان با جنت مانی مکانی، با تنزه‌طلبی و با آن همه ریاکاری، خلق‌الله را از کمترین معصیت پرهیز می‌دادند، همینهایی که آن زمان بر سر مخرج «سین» و «صاد» و بر سر نحوه تلفظ «ضاد» و «ظ»، خلایق را بازی می‌دادند، حالا وقتی به قدرت رسیدند هفتاد و چند نوع شکنجه ابداع کردند.

 جنایتهایشان، پلیدیهایشان، تجاوزات‌شان و رذالتهایشان در حق زنان ما هم که حقیقا در هیچ کجای تاریخ با این ابعاد اصلاً سابقه ندارد.

 خیلی از گزارشات در این‌باره را آدم نمی‌داند با چه زبانی، با چه کلماتی بازگو کند. این پلید ضدبشری که، این خمینی که زنان را به بهانه بدحجابی 74ضربه شلاق می‌زند، خودش در زندانهایش با زنان ما رفتاری می‌کند که تابه‌حال، بسا پدر و مادرهایی که بعد از وقوف به آن، و همین‌طور بعد از دریافت خبر اعدام جگرگوشه‌هایشان، سکته کردند و در گذشتند.

والسّــلام عـلّی یوم ولدت و یوم اموت و یوم ابعث حیا. درود بر‌من، روزی که‌زاده شدم، روزی که بمیرم و روزی که دیگر‌بار زنده و برانگیخته شوم. حضرت عیسی (ع)، پیام آسمانیش را ‌ـ‌‌که پیام آزادی وبرادری و پیام امید و روشنایی است‌ـ‌ با پذیرش انواع شداید و سختیها به‌مردم رساند. او، یاران و پیروانش را به‌فداکاری و ازخودگذشتگی برای تحقق آزادی و صلح و عدالت فرامی‌خواند

مادر عیسی، حضرت مریم عذرا علیها‌السلام بود.

او می‌گفت: هرکس به‌خاطر اسم من، خانه‌ها یا برادران یا خواهران یا پدر یا مادر یا زن یا فرزندان یا زمینها را ترک کرد، صدچندان خواهد یافت و وارث حیات جاودانی خواهد ‌شد.

اما، نخستین کسی که در مسیر فداکاری و گذشتن از همه‌چیز برای تحقق این آرمانهای مقدس، قدم نهاد، مادر عیسی، حضرت مریم عذرا علیها‌السلام بود. بانویی مطهر، که ‌بار این رسالت را حتی قبل از تولد حضرت عیسی (ع) به‌دوش کشید و رسالت رهاییبخش خود را با شجاعت و مقاومتی مافوق تصور به‌انجام رساند. 

زنی که قرآن مجید از او در شمار بزرگترین منادیان یگانگی و راهگشایان رهایی انسان یاد می‌کند و برایش منزلتی مانند پیامبران بزرگ توحید قائل می‌شود. زنی که نه فقط در میلاد مسیح و ظهور مسیحیت بلکه در گسترش و ادامه تاریخی پیام رحمت و رهایی دیگر پیامبران توحید، نقش ویژه‌یی داشته است.

مسیح، مبشر رهایی فرزند انسان اگر نسبت به‌محرومان و کوبیده‌شدگان، همه مهر و عطوفت بود، اما به‌همان اندازه با ستمگران و درندگان انسانها و با دجالان و دین‌فروشان سر ستیز داشت و با آنان جز با خشم و کین سخن نمی‌گفت. در بیت‌المقدس وقتی که سران کاتبان و فریسیان ریاکار از جمعیتی که دل به‌پیام عیسی (ع) داده بودند، به‌وحشت افتاده او را مورد غضب و اعتراض قرار دادند؛ عیسی با بانگی که طنینش علیه دین‌فروشی و دجالگری تا جاودان به‌گوش خواهد رسید، بر ‌آنها فریاد زد: ‌ای ماران و افعی‌زادگان چگونه از عذاب جهنم خواهید گریخت.

گزیده‌یی از سخنان عیسی مسیح‌ (ع)
«… چه دشوار است که ثروتمندان به‌ملکوت خدا وارد شوند. زیرا گذشتن شتر از سوراخ سوزن آسانتر است از دخول ثروتمندی در ملکوت خدا…» انجیل لوقا ـ 18

«اسلحه تام خدا را بردارید، تا بتوانید در روز شریر مقاومت کنید و همه کار را به‌جا آورده بایستید. پس کمر خود را به راستی بسته و جوشن عدالت را در برکرده بایستید… و بر روی این همه، سپر ایمان بکشید که با‌ آن بتوانید تمامی تیرهای آتشین شریر را خاموش کنید و خودِ نجات، و شمشیر روح را که کلام خداست بردارید…» (از رساله پولس رسول به افسسیان‌ـ باب 6)

«از کسانی که جسم را می‌کشند ولی قادر به کشتن جان نیستند، نترسید». انجیل لوقا ـ 11

حقیقت این است که مردم و مقاومت ایران یک تغییر اساسی می‌خواهند. و تا کنون برای آن ۱۲۰هزار شهید داده اند. اما آنچه مانع خواست و اراده عمومی است، سپاه پاسداران، یعنی نیروی حافظ نظام ولایت فقیه است.

سخنرانی در کنفرانس «رژیم آخوندی در محاصره بحرانها»
پاریس- ۲۵ آذر ۱۳۹۶

ما اکنون در شروع هفتادمین سال تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر هستیم. تا آن‌جا که به‌ایران برمی‌گردد، استبداد مذهبی حاکمیت خود را با نابودی یک‌ به‌یک مواد این بیانیه و نفی حقوق انسانی مردم ایران شکل داده است. در نقطه مقابل، مردم و مقاومت ایران، جنبش خود را در مبارزه برای آزادی و حقوق بشر دوام بخشیده‌اند و در دو سال اخیر با گسترش جنبش دادخواهی قتل‌عام شدگان سال 67 قاتلان حاکم را در تنگنا گذاشته‌اند و سرانجام رویارویی بر سر آزادی و حقوق بشر است که به‌کار رژیم آخوندی پایان خواهد داد.

امروز فریادهای اعتراض و حق‌خواهی از چهار گوشه ایران به‌آسمان می‌رود. روزی نیست که کارگران، معلمان یا بازنشستگان و اقشار دیگر، برای اعتراض در مقابل مراکز حکومتی جمع نشوند. جوانان ایران با خشم و عصیان در خیابان‌ها به‌آخوندها حمله می‌کنند. زندانیان سیاسی که به‌دلایل پوچ و واهی دستگیر شده و دائماً تحت فشارها و آزارهای ضدانسانی‌ هستند، جانانه مقاومت می‌کنند.

در یک سال اخیر در بیش از ۱۰۰ شهر ایران، سپرده‌گذاران مؤسسه‌های مالی، به‌تظاهرات و اجتماعات اعتراضی دست‌زده‌اند. چون سپرده‌هایشان را رژیم و عواملش غارت کرده‌اند. امروز در ایران حداقل یک چهارم جمعیت زندگی‌شان تحت‌ تأثیر این غارتگری‌ها قرار گرفته است.

در کنار این فشارها، فقر و گرانی، همه را به‌ستوه آورده است. افزایش قیمت‌ها در ایران، در بالاترین سطح جهانی است. وضع بیکاران و بازنشستگان فاجعه‌بار است. در تمام جهان به‌ندرت جاهایی پیدا می‌شود که مثل ایران نرخ بیکاری به ۴۰درصد رسیده باشد. زندگی ۷۰درصد کسانی که صاحب شغل هستند، به‌زیر خط فقر سقوط کرده است.

نجات حقوق بشر و محیط زیست ایران در گرو تغییر رژیم است : رژیم ولایت فقیه و سپاه پاسداران‌اش برای ادامه حاکمیت خ ود، به‌سنگسار حقوق بشر ایران نیازمندند، برای طرح‌های امنیتی و نظامی از جمله برنامه موشکی و برای اهداف غارتگرانه‌ بی‌وقفه ظرفیت‌های زیست‌ محیطی ایران را ویران می‌کنند و برای مهار بحران و بی‌ثباتی خود در داخل ایران به‌جنگ و کشتار علیه مردم منطقه رو آورده‌اند.

پیام مریم رجوی به‌تظاهرات ایرانیان در پاریس.

تجربه ۳۸ سال گذشته ایران است:‌ ولایت فقیه در تمامیت خود یعنی انهدام‌ و انحطاط فزاینده.

آزادی‌کشی و استبداد، هر مانعی برای قتل و کشتار محیط زیست ایران توسط آخوندهای اشغالگر حاکم را از میان برداشته است.
امروز در ایران، کمبود آب و در مناطقی قحطی آن، شرایط و چشم‌انداز هولناکی ایجاد کرده است، یکی از بزرگ‌ترین دریاچه‌های ایران یعنی ارومیه در حال احتضار است، از تالاب‌ها تقریبا چیزی نمانده، جنگل‌ها بی‌رحمانه‌ سلاخی شده‌اند، کویر و خشکی به‌سرعت در حال پیشروی است، هوای کشور در شماری از شهرها غیرقابل تحمل شده است و طرح‌های نظامی و امنیتی و پروژه‌های غارتگرانه سپاه پاسداران پی‌در‌پی باقیمانده ظرفیت‌های فرسوده زیست محیطی را نابود می‌کند.

تا امروز آخوندهای حاکم از تصویب نهایی «تغییرات آب و هوایی پاریس» طفره رفته‌اند. اما اعم از تصویب یا عدم تصویب این توافق، تغییری در ویرانگری فزاینده این رژیم در محیط زیست و آب و هوای ایران به‌وجود نخواهد آمد. آن‌ها نه عزم چنین تغییری را دارند نه توانایی و بودجه آن را.

رژیم ولایت فقیه و سپاه پاسداران‌اش برای ادامه حاکمیت خود، به‌سنگسار حقوق بشر ایران نیازمندند، برای طرح‌های امنیتی و نظامی از جمله برنامه موشکی و برای اهداف غارتگرانه‌ بی‌وقفه ظرفیت‌های زیست‌ محیطی ایران را ویران می‌کنند و برای مهار بحران و بی‌ثباتی خود در داخل ایران به‌جنگ و کشتار علیه مردم منطقه رو آورده‌اند.

از این رو خواست مبرم مردم ایران برای به‌زیر کشیدن رژیم ولایت فقیه نه فقط برای احیای آزادی، حقوق بشر، عدالت و محیط زیست ایران است بلکه لازمه صلح و امنیت منطقه و تمام جهان است.
ما از جامعه‌ بین‌المللی می‌خواهیم تجاوزات بی‌وقفه رژیم آخوندی به‌محیط زیست ایران را محکوم کند.