غرور در چهره کودک وطنم

به خنده هام  نگاه نکن ، دلم اسیر ماتم

پنهونی گریه های غم تو خنده ها زهر غم

به خنده هام نگاه نکن خیال نک که بی غمم

بیا به توی زندگیم ببین پر از درد و ماتمم

حکومت ظلم و ستم ، خونه ها رو خراب کرد

نه مادری ، نه خواهری بی کس بی پناه کرد

یک روز خوب من مشعل قیام بدست میگیرم

جلوی ظلم و ستم می ایستام، حقم پس میگیرم

خنده واقعی من زمانیست ، که آخوند و دیو نباشه

ظلم و ستم تمام بشه ، همه جا جشن و شادی بر پا شه .

کودکان بی پناه ایران ، تحت ستم آخوندی