بودجه پروژه‌های عمرانی و حقوق کارگران به کجا می‌رود؟

فریاد و اعتراض کارگران از عدم دریافت حقوق شان 

همیشه گفته می‌شود که پروژه‌های عمرانی ناتمام مانده‌اند وبودجه جاری که صرف حقوق کارگران وکارمندان می‌شود، باعث کسری بودجه می‌گردد! اما معلوم نیست چرا کارگران وکارمندان حقوق ناچیزشان را دریافت نمی‌کنند و برای تأمین نیازهای روزمره‌شان به زیر خط فلاکت کشیده شده‌اند. بالاخره این سؤال باقی می‌ماند که پس پول پروژه‌های عمرانی و حقوق کارگران وکارمندان کجا می‌رود؟بر اساس قانون بودجه سال 1394 رژیم مقرر شده بود 516 طرح عمرانی در این سال خاتمه یابد در حالی که تنها 62 طرح عمرانی پایان یافته و برای 454 طرح عمرانی باقیمانده اعتباری برابر 45هزار میلیارد ریال برای سال 1395 و میزان 184هزار میلیارد ریال اعتبار برای سالهای بعد در لایحه پیش‌بینی شده است.
گزارش‌ سایت حکومتی انتخاب (۱۸ اسفند ۱۳۹۴) نشان می‌دهد تنها 12 درصد از پروژه‌های عمرانی رژیم در سال 94 اعتبار گرفته و 88 درصد معلق مانده و به سال بعد موکول شده است.
طی سالهای 1376 تا 1393 نسبت عملکرد اعتبارات عمرانی به اعتبارات هزینه‌ای به‌رغم نوسانی بودن، در مجموع سیر نزولی داشته است به‌نحوی که به‌تدریج از 45 درصد در سال 1376 بر اساس پیش‌بینی به 16 درصد در سال 1394 رسید. این امر بدین معناست که به تدریج سهم عمده‌ای از منابع بودجه عمومی دولت صرف امور هزینه‌ای شده و سهم اعتبارات عمرانی کاهش یافته است.
در دوره زمانی 1381-1394 هزینه تأخیر در اتمام طرحهای عمرانی بیش از ۱.۱۰۰هزار میلیارد ریال مازاد بر پیش‌بینی ارقام مصوب بوده است. طی همین دوره برای خاتمه هر طرح به‌طور متوسط دو برابر برآوردهای اولیه اعتبار اختصاص یافته است.
به گزارش خبرگزاری حکومتی کار ایران، قریب ۵۰۰ نفر از کارگران مراحل ۲۰ و ۲۱ عسلویه در اعتراض به عدم پرداخت حقوق بهمن ماه و همچنین عیدی و حق سنوات اجتماع کردند.
در اقدامی مشابه بیش از ۱۵۰۰ تن از کارگران مجتمع کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه نیز در اعتراض به عدم پرداخت حقوق های بهمن و اسفند ماه و عیدی و پاداش سال جاری دست از کار کشیدند اما با وعدۀ پرداخت حقوق های معوقه‌شان به اعتراض خود خاتمه دادند.
همچنین کارگران نساجی بروجرد خبر دادند که نه فقط با مشکل حقوق های معوقه روبه‌رو هستند، بلکه به‌دلیل افت ۸۰ درصدی تولید کارخانه بیم آن دارند که ۴۶۰ تن از کارگران این کارخانه در سال ۹۵ قراردادهایشان تمدید نشده و به این ترتیب از کار اخراج بشوند.
با این حال، مسأله حقوق های معوقه اکنون نیز به نهادها و دستگاههای دولتی هم تعمیم یافته است. قائم‌مقام نظام پرستاری کشور گفته است که پرستاران دانشگاههای علوم پزشکی ایران بین ۶ تا ۱۰ ماه حقوق خود را دریافت نکرده‌اند. همین منبع افزوده است که علت این امر بی‌پولی وزارت بهداشت است.
برکسی پوشیده نیست که رژیمی که از یکطرف برای سرکوب مردم خودش مجبور است انواع پلیس‌ها و گشتهای مختلف راه بیندازد و از طرف دیگر برای صدور بحران نیازمند دخالت در کشورهای منطقه از سوریه و عراق گرفته تا یمن و لبنان است، لاجرم باید که پروژه‌های عمرانی را معطل کند و حقوق کارگران محروم را ماهها معلق سازد تا هزینه سرکوب و صدور تروریسم را تأمین نماید.
بنابراین واقعیت این است که روی هر مسأله‌ای از مسایل اقتصادی در رژیم آخوندی، دست گذاشته شود، بحرانی بودن وضعیت آشکار است. وضعیتی که مستمراً توسط مقامات و مهره‌های ریز و درشت خود نظام اعتراف می‌شود. آری واقعیت این است که خانه از پای بست ویران است و تنها راه خراب کردن این خانه فساد وچپاول و ساخت خانه جدیدی بر پایه منافع ملی مردم ایران است.