آیین سیزده بدر را گرامی بداریم و نحسی های سال قبل را از همه جا دور و پاکسازی نماییم !.

بریم سبزه گره ببندیم ، ببندیم ، به ریش آخوندا بخندیم ، بخندیم 

 آیین سیزده به در را گرامی بداریم و نحسی های سال قبل را از همه جا دور و پاکسازی نماییم !.ایرانیان، از کهن ترین دوران، در روز سیزده فروردین هر سال، خانه را رها کرده به باغها و دشت و دمن می رفتند.

 تا روزی را با خنده و شادی و رسم های معمول آن روز در دامن زیبای طبیعت، با بستگان یا دوستان به شب برسانند. کسی نمی داند نخستین جشن «سیزده به در» از چه زمانی برپا شد.

 در افسانه های آفرینش در ایران کهن، مش و مشیانه، دختر و پسر دو قلوی کیومرث، نخستین انسان آریایی بودند. به روايت شاهنامه, كيومرث در غار كوهها مي زيست.

او تن پوشي نداشت و آتش را نمي شناخت كه به ياري آن از سرماي كشنده در امان مانَد. نه ابزاري داشت براي شكار و كندن زمين و نه حربه يي كه به هنگام حمله حيوانات وحشي از خود دفاع كند. او در برابر نيروهاي كشنده طبيعي, كاملاً, تنها  و بي پناه و ضربه پذير بود..
در تمام زمانهایی که رسم سیزده به در برپا می شد، سیزده نه تنها نحس نبود بلکه به نوشته ابوریحان بیرونی در کتاب «آثارالباقیه» بسیارخجسته و مبارک هم بود و «ایرانیان قدیم بعد از دوازده روز جشن و شادی در ابتدای نوروز، در روز سیزدهم، که  روزی بسیار نیک شمرده می شد، به باغ و صحرا می رفتند و با نشاط و شادمانی برای بارش باران به نیایش می پرداختند...».