تعطیلی کارخانه‌ها، بیکاری، گرانی هزینه‌های زندگی و تحصیل و مشکلات بیشمار اقتصادی و اجتماعی، باعث فقر شدید می‌شود و خانواده‌های فقیر از تأمین هزینه‌ی تحصیل فرزندان خود ناتوان می‌شوند و کودکان ناچار از ترک تحصیل می‌شوند. رژیم آخوندی نه تنها از اعتراف به این پدیده‌ی شوم شرم و حیایی ندارد بلکه با وقاحت بسیار از برگزاری جشن برای آنان افتخار هم می‌کند و صحبت از الگو بودن آنها برای سایر کودکان می‌کند:

 در ایران تحت ستم آخوندی کودکان به جای درس خواندن به دنبال آشغال جمع کردن برای لقمه نان

در سرزمینی که به اعتراف رسانه‌ها از جمله روزنامه‌ی حکومتی کار و کارگر در فروردین 94: از79 میلیون نفر، 54میلیون هیچ نقشی درتولید ندارند، کودکان برای تأمین نیازهای زندگی خود و خانواده‌شان، ناچار از ترک تحصیل و ترک خانه و مشغول شدن به‌کار می‌شوند.
گفتگو با یک کودک خیابانی:
«ـ چند سالته؟ـ هشتـ چرا کار می‌کنی... 

ـ می‌خوایم پول بگیریمـ بابات کجاسـ بابام پیره

ـ فقط تو کار می‌کنی؟.. نه! داداشم اونجاست»
تعطیلی کارخانه‌ها، بیکاری، گرانی هزینه‌های زندگی و تحصیل و مشکلات بیشمار اقتصادی و اجتماعی، باعث فقر شدید می‌شود و خانواده‌های فقیر از تأمین هزینه‌ی تحصیل فرزندان خود ناتوان می‌شوند و کودکان ناچار از ترک تحصیل می‌شوند.

رژیم آخوندی نه تنها از اعتراف به این پدیده‌ی شوم شرم و حیایی ندارد بلکه با وقاحت بسیار از برگزاری جشن برای آنان افتخار هم می‌کند و صحبت از الگو بودن آنها برای سایر کودکان می‌کند:
خبرگزاری حکومتی ایسنا 27بهمن 94: جشن کودکان نان آور بندرعباس توسط مؤسسه خیریه خانه آرزوها با حضور مشاور عالی استاندار هرمزگان برای کودکانی که در خیابانها اقدام به دست فروشی می‌کنند، برگزار شد