مختصری از زندگی حضرت علی (ع) آن که سیمای راستین انسانیت بود
میلاد خجسته پیشوای مسلمین حضرت علی بر همه مبارک باد
میلاد علی(ع) ازآغاز،یک شگفتی است. زیرا کعبه زادگاه اوست. علی(ع) درسال ۵۹۸ میلادی یعنی دهسال قبلاز
بعثت پیامبر(ص)، و ۳۰سال پساز عامالفیل، در کعبه، خانهیی که حضرت ابراهیم(ع) بهفرمان
خداوند بنیان گذارد بهدنیا آمد. مادرش فاطمه، بنت
اسد، از اولینزنانی است که بعداز بعثت بهپیامبر گرویده، و پدرش ابوطالب رئیس قبیله
بنیهاشم از خادمان حرم کعبه، عموی پیامبر است. مادرش او را «حیدر» نامید اما پدرشنام علی را برگزید. ، نامی برگرفته از نام «اَلعَلـیّ » خداوند. علی(ع) کودکی ۶ساله
بود که پیامبر(ص) سرپرستی او را بهعهده گرفت. وی در ۱۰سالگی اولینمردی بود که بهپیامبری
محمد(ص) گواهی داده وبه اسلام رویآورد. ابوطالب، پدر علی(ع)،
عموی پیامبر(ص) و سرپرست آنحضرت در کودکی بود و همچنین حامی بزرگ او در دهسال نخست
و بسیار دشوار بعثت و رسالت. در اینراه، او ایمان خود بهاسلام را علنی نمیکرد، اما
دلایل بسیاری ازجمله گواهی امامان معصوم ما، تردید نسبت بهمراتب ایمانش را منتفی
میکند. ابوطالب درسال یازدهم بعثت، چندروزی پیشاز خدیجه(ع) وفات کرد. درحالیکه
نزدیک به ۳سال را در تبعیدگاه «شعب ابیطالب»، همآغوش با سختی، گرسنگی و خطر گذرانده
بودند و تمام اموالشان را در همین راه صرف کرده بودند. آرامگاه این دوفقید اسلام در
حومه مکه، مشخص، و زیارتگاه مسلمین است. فاطمه، مادر علی(ع)،
پسازخدیجه از نخستین زنانی است که با پیامبر(ص) بیعت کرد تا در هیچ وظیفهیی از اطاعتش
شانه خالی نکند. او همچنین از اولینمروجان اسلام بوده و در تشویق فرزند دیگرش، جعفرابنابیطالب
بهاسلام با ابوطالب سهیم بود. حضرتمحمد(ص) فاطمه بنتاسد را مادر خطاب میکرد و
میفرمود «یااماه» و اغلب یاد میکرد که فاطمه او را بیشاز فرزندان خود گرامی میداشت
و پیشاز آنان بهامور خوراک و پوشاک وی میرسید و در نظافت آنحضرت با روغنهای خوشبو،
میکوشید. فاطمه (بنت اسد) متعاقب پیامبر(ص) و همراه فاطمه سیدةالنساء(ع) بهمدینه
مهاجرت کرده و پساز مدتی در این شهر درگذشت. پساز وفاتش، پیامبر(ص) براو نماز خواند
و جامه خویش را برای کفن او داد و پیشاز دفن او در لحدش آرمید و اغلب برای او از خداوند
طلب پاداش و مغفرت میکردسرآمد فضایل والا
و بهظاهر متضادقبلازبرشمردن برجستهترین
فضایل علی(ع) باید مدنظر داشت که حجم عظیم رویدادهای بیانکننده این فضایل و روایتهای
مختلف پیرامون هرکدام در منابع موجود، آنچنان عظیم است که بلافاصله پساز شهادت علی(ع)،
بنیامیه بهمدتی نزدیک یک قرن تمام، سایه حاکمیتی بسیار خشن و خائنانه را گستردند
و مانع از بیان کمترین نکتهیی از اسلام میشدند که ممکن بود حاوی فضیلتی از علی(ع)
باشد. در مقابل، در طول این مدت بهاستثنای دوران کوتاه خلافت عمر بنعبدالعزیز، سب
و بدنامکردن علی بهصورت فریضهیی دینی در تمامی تریبونها و منابر موجود در پهنه سرزمینهای
امپراطوری اسلام از هند و خراسان تا اقیانوساطلس، دنبال میشده و رواج یافته بود
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر