«۳ژوئیه لحظه‌یی از شکوهمند‌ترین لحظه‌های تاریخ مقاومت مردم ایران در برابر رژیم آخوندی است. لحظه‌یی که تار‌و‌پود، بود‌و‌نبود و عطش سوزان ایران و ایرانی برای آزادی را در انظار جهانیان به ‌نمایش گذاشت».

سه ژویه روز آزادی مهر تابان مریم رجوی از زندان فرانسه 

 یک شب آتش در نیستانی فتاد

سوخت چون عشقی که برجانی فتاد

شعله تا سرگرم کار خویش شد

هر نی‌یی شمع مزار خویش شد

گفت آتش بی‌سبب نفروختم

دعوی بی‌معنی‌ات را سوختم

«۳ژوئیه لحظه‌یی از شکوهمند‌ترین لحظه‌های تاریخ مقاومت مردم ایران در برابر رژیم آخوندی است. لحظه‌یی که تار‌و‌پود، بود‌و‌نبود و عطش سوزان ایران و ایرانی برای آزادی را در انظار جهانیان به ‌نمایش گذاشت».
 بله در روز ۳ژوئیه این آزادی بود که از اسارت آزاد شد؛ آزادیفرشته آزادی ایران، آزادی آن که خودش بالاترین فداکاریها را برای آزادی مردم و میهنش انجام داده است.
پیام این روز برای همه جویندگان و کوشندگان و مجاهدان آزادی ایران این است که هر کس در راه آرمان حق خودش پایداری و مقاومت کند، ماندنی و پیروز است و آن که خودش را فدا می‌کند و برای آرمانش قربانی می‌دهد، دلها و قلبها را فتح می‌کند. ۳ژوئیه، روز غلیان عشقها و عاطفه‌ها و نثار آنها به ‌مقاومت و سمبل آن مریم ‌رجوی بود.
۳ژوئیه چگونه محقق شد؟۳ژوئیه، هرگز در یک سینی طلایی به‌ مردم و مقاومت ایران هدیه نشد. ۳ژوئیه، پایان طبیعیِ کودتای ۱۷ ژوئن نبود. ۳ژوئیه، یک حادثه‌‌‌‌‌‌‌ خلق‌الساعه نبود. بلکه پایان راهی بود ۱۷روزه ولی به ‌اندازه ۱۷سال. انفجاری بود همراه با این پیام که:
“من اگر برخیزم ـ تو اگر برخیزی ـ همه برمی‌خیزند“.
صدایی بود که هرگز خاموش نشد و فریاد زد: “من مقاومت می‌کنم، پس هستم“.