امروز در #ایران ، مادران و خانواده‌های گرامی #شهیدان از حضور بر مزار بی‌نام و نشان فرزندانشان نیز، منع می‌شوند. #آخوندهای حاکم به هر کاری دست می‌زنند تا آثار این #جنایت عظیم را محو کنند.

جنبش دادخواهی سراسری و دفاع مریم رجوی از سی هزار قتل عام ۶۷

در 27سال گذشته دفاع از این نسل‌کشی از معیارهای وفاداری به ولایت‌فقیه بوده است. به‌نحوی که این کشتار، بخشی از هویت و تاریخچه همه باندهای درونی حکومت از اصلاح‌طلبان قلابی و سبزهای درون رژیم، تا مدعیان اعتدال است.

 اما بخش دیگر این واقعیت، این است که آن خونهای پاک، هرگز نه از دامن این رژیم پاک خواهد شد و نه از خاطره تاریخی مردم ایران محو می‌شود. 

بخش دیگری از این واقعیت، سکوت غیرقابل توجیه دولتهای مماشاتگر غرب و ملل‌متحد است که که باید پاسخگوی آن باشند.
 امروز، مادران و خانواده‌های گرامی شهیدان از حضور بر مزار بی‌نام و نشان فرزندانشان نیز، منع می‌شوند. 

آخوندهای حاکم به هر کاری دست می‌زنند تا آثار این جنایت عظیم را محو کنند. حتی مزارهای بی‌نام و نشان قتل‌عام‌شدگان را از بین می‌برند. 

تا هیچ ردی از آن جنایت باقی نگذارند، اما محال است این واقعه بزرگ را از تاریخ ایران محو کنند. 

زیرا که همین خونهای پاک است که مرز میان تاریخ گذشته و تاریخ آینده و مرز میان استبداد و آزادی را ترسیم کرده است. 

جوشش آن خونها هم‌چنان، موجودیت حکومت آخوندها را تهدید می‌کند و الهامبخش مبارزه و قیام جوانان ایران برای واژگونی کاخ ستم و بیداد است. 

و خاوران و هر خاکی که پیکر آن لاله‌های سرخ‌فام را در خود جای داده، زیارتگاه مردم ایران هست و خواهد بود.

آری آنان، شاهدان مقدسی هستند که پیروزی آزادی را نوید می‌دهند. له! نیروی انسانیت و عدالت به میدان آمده است، تاریخ ورق خورده است، دیکتاتورها یکی از پس از دیگری سرنگون می‌شوند، بنابراین سیاستهایی نیز که حافظ آنها بود، باید تغییر کند. 

این تغییر در توان ماست و ما آن را محقق خواهیم کرد.