 |
خطاب امام حسین به یاران و همراهانش در
جریان عزیمت به جانب کربلا
|
مگر بهاندازه قطراتی که پس از ریختن آب در ظرف باقی میماند و (آنچه مانده) جز یک
زندگی پست، همچون شوره زاری نیست.
مگر نمیبینید به حق عمل نمیشود و از باطل
ممانعت نمیگردد و نتیجه آن، این است که مؤمن، خواستار شهادت در راه حق میشود. و من
بهراستی مرگ را جز سعادت و زندگی با ستمکاران را جز نکبت نمیبینم. مردم عموماً، برده
و بنده دنیا هستند و نام دین را تنها تا روزی که زندگیشان بر وفق مراد باشد، بر زبان
میرانند و از دین دم میزنند، ولی اگر در محاصره بلاها قرار گیرند و به بوته آزمایش
درآیند، معلوم میشود که دینداران حقیقی تعدادشان اندک است…».
«وای بر شما ای پیروان آل ابیسفیان! اگر
دین ندارید و از روز رستاخیز پروا نمیکنید، لااقل در دنیایتان آزاده باشید!»
«کشته شدن در راه خدا بهتر است از زیر بار
ننگ و عار رفتن و عار و ننگ دنیا، بهتر است از درآمدن در آتش دوزخ».
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر