کودکان کار دنیای معصومانه کودکی را رها کرده‌ و به دنیایی تحمیلی توسط نظام آخوندی قدم گذاشته‌اند که بسیار بی‌رحم و خشونت‌آمیز است.

کودکان خیابانی در ایران یک دیگر از مقولات ظلم و ستم آخوندی میباشد

کودکانی بی‌سرپناه و گاه بی‌سرپرست و بی‌اقبالی که با سن‌ها و جنسیتهای مختلف در سرمای کشنده زمستان با لباس مندرس و دمپایی پاره تا پاسی از شب در خیابان برای دریافت کمک از سرنشینان خودروها التماس و تزرع می‌کنند. 

 وقتی صحبت از 7 میلیون کودک کار می‌شود فکر کنید که با ضرب در عدد متوسط هر خانوار چه عدد تکان‌دهنده‌ای از این آسیب اجتماعی در نظام ولایت به‌دست می‌آید. 

بحران فقر، اعتیاد،فلاکت و بیکاری به موازات بی‌تفاوتی و بی‌عملی دولت آخوند روحانی در حالی است که در بسیاری از کشورهای جهان، دولت‌ها همواره پیش از رسیدن فصل سرما دست به اقدامات پیشگیرانه برای حل‌وفصل چنین آسیب‌های اجتماعی می‌زنند. 

ایجاد سرپناه‌های گرم به همراه تغذیه مناسب و رسیدگی‌های پزشکی و تلاش برای تهیه خانه و آپارتمان درخور شّان انسانی، حداقل‌هایی است که بایکد در این زمینه پیش‌بینی شود.

نمونه دیگر از جنایت آخوندی ، ازدواجهای زیر سن ۱۰ میباشد که این خودش ظلم و ستم به کودکان میباشد.

تنها زمانی می‌توان به این وضعیت فاجعه‌ بار پایان داد که حاکمیت غارتگر آخوندی سرنگون گردد و ایران چپاول شده در پرتو آزادی و همبستگی ملی آثار این حاکمیت ویرانگر را از سیاست، اجتماع و اقتصاد خود زدوده و بر زخمهای فرزندان و گلهای نو شکفته خود مرحمی گذارد.