زینب کبری؛ فاتح عاشورادیدگاه و دیانت عشقدنیای «پیمان» و«تعهد» را میتوان با نام دیگری یاد کرد که همانا دنیای عشق و بهعبارت دقیقتر، دیانت عشق است.
کلام و دنیای فکری و مبارزاتی زینب(ع)، بیان و حقیقت یک سرچشمه سرشارکننده است که با نام «عشق» و «پیمان»، معرفی و بیان میشود با ویژگی و خصلت ضعفزدایی، شکیبایی و جوشش نیروی غرّان و شکافنده مبارزاتی که زینب(ع) خود از بارزترین آیاتش بوده و در مواجهه با یزید بهاثبات رسانید.
و این آموزش و الهامی است که باید در یادبود «اربعین حسینی» بدان اندیشید تا باشد که بهعشق و پیمان راه بکشیم و پرواز کنیم.
که اگر نیک بنگریم, مصادیق این قانون، عشق و پیمان را با همه مظاهر استواری و شکیبایی آن میتوان در همه پیچهای تند تاریخی مشاهده کرد و هماینک نیز میتوان به تماشایش ایستاد. کافی است که ـ برای مثال ـ هماینک بخواهیم بیاندیشیم و فهم کنیم که آنچه بهدست فرزندان شرف و مقاومت ایران، از دیرباز تا هماینک در «قرارگاه اشرف» میدرخشد و ناظران جهان را خیره کرده است، یک معجزه غیرقابل تکرار و پیروی نیست و بهدست فرشتگان تحقق نمییابد بلکه توسط خواهران، برادران و فرزندان بیادعای خودمان دربرابر دیکتاتوری واستبداد حاکم برمیهن، نوید بازبودن راه و سرنوشت این مردم و این مرز و بوم بهسوی آزادی ورهایی است.
شایان یادآوری است که این کلام، نهتنها کلام زینب(ع) که کلام توحید و کلام عاشورا و شعار همیشگی این راه بوده است. را با گرمی در دستهای خویش گرفته بود، خطاب به وی گفت:«هی والله وعدُُ لایخلف…».
«قسم بهخداوند، این راه یک پیمان با خداوند است که خلاف درآن راه ندارد»(6).و این کلام کوتاه، بهجای خویش کلیدی دیگر است که ژرفای تأکیدهای حسین را در خطاب بهزینب(ع) و زنان عاشورایی توضیح میدهد که بهآنان وصیت میکرد:«برای آزمون خود آماده باشید و بدانید که خداوند حامی و حافظ شما خواهد بود و زود است که از شر دشمنان رهایی یافته و سرانجامتان بهخیر و نیکی بوده و پاداش رنجهایتان، حرمت و نعمتهای گوناگون خواهد بود، پس شکوه نکنید و برزبانتان کلامی نرود که از ارج و منزلت شما بکاهد…».
زیرا دنیای «عشق» و در عمق همه احساس و شورهای عاشقانه، همانا جستن ارزش، زیبایی و جاذبه در بیرون خود و فراتر از دنیای خواستهای شخصی است که لاجرم بهمعنی نگریستنی متفاوت بههستی و زندگی بوده و بهمعنی دقیق کلمه، یک ایدئولوژی و مرام والایی است که سراسر با هر مرام خودمحور، گو که نام دین داشته باشد، بیگانگی دارد.
بگذریم که دین واقعی، آنچه که بر مبنای «توحید» و در پاسخ بهرسالت رسولان در تاریخ پدیدار شده است, مطلقاً بیرونگرا بوده و با دنیای خودمحور فردی بیگانه است.
آری، این یک حقیقت است که کلام زینب(ع) از یک قانون، پرده برداشته است
پیش از آنچه از زینب در یازدهم محرم 61هجری باز گفتیم، همین روح و همین عبارت را بهعینه در کلام حسین(ع) در شام عاشورا مشاهده میکنیم. ازجمله وقتی که با «نافعبن هلال» سخن میگفت.
ادامه مطلب در این لینگ میباشد -http://bit.ly/2k6CEb3
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر