واضح است که بین فقر و حاشیه نشینی رابطه مستقیمی وجود دارد، به گونهیی که بهدلیل فقر مفرط، جمعیت بزرگی از مردم توانایی تهیه سرپناهی در شهرها ندارند لذا مجبورند به حاشیه شهرها و کلانشهرها پناه بیاورند.
حاشیه نشینی نمودی از توزیع ناعادلانه ثروت و آن روی سکه زندگی اشرافی سران و سرمداران رژیم است. حاشیه نشینی محصول چپاول ثروتهای مردم ایران و نابودی تولید ملی توسط این رژیم است.
بحران حاشیه نشینی آنچنان گسترده است که مهرههای رژیم بهطور مستمر نسبت به آن اعتراف میکنند و بعضاً آن را خطر امنیتی برای نظام میدانند.
یکی از علل گسترش حاشیه نشینی نابودی تولید کشاورزی و مهاجرت روستاییان به حاشیه شهرها است. در این رابطه سایت حکومتی قدس آنلاین 16فروردین از قول معاون توسعه روستایی ریاستجمهوری رژیم مینویسد: ”حدود ۳۳ هزار روستا و آبادی در کشور خالی از سکنه شدهاند“.
این سایت حکومتی در زمینه علت مهاجرت روستاییان به حاشیه شهرها مینویسد: ”بررسیها نشان میدهد کاهش درآمد روستاییان با توجه به کاهش سطح زیر کشت و کمبود منابع آب و فروش زمینها، مهاجرت به شهرها همچنان ادامه دارد و پدیده حاشیه نشینی در شهرها و حذف روستاها در ایران را تقویت کرده است. تداوم این مهاجرت روستاها را خالی از سکنه کرده که در مجموع اشتغال روستاها را در معرض تهدید قرارداده و با افزایش زمینهای رهاشده اقتصاد کشاورزی ایران در معرض تهدید قرار گرفته است“.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر