انتخابات قلابی ایران: پدر طالقانی ـ در همان روزهای اول و قبل از انتخابات مجلس مؤسسان ـ که می‌دانست خمینی نقشه‌ها دارد و قرار نیست مردم وارد صحنه شوند با صدای بلند گفت:

عکس پدر طالقانی در مجلس ارتجاع که نارضایتی او از احکام خمینی باعث ترک او از مجلس شد

«اگر از 3ماه قبل تشکیل شوراها شروع می‌شد، مسأله قانون اساسی و مجلس مؤسسان (به هر صورتی که باشد) می‌توانست از همین شوراها برگزیده شود.

 افراد و توده مردم، که ناشناخته مانده‌اند، استعدادهایشان را نشان بدهند. چه‌بسا مردمی که عقلشان، فکرشان، تدبیرشان و صداقتشان از این‌هایی که در رأس بعضی کارها هستند خیلی بیشتر است، ولی شناخته نشده‌اند... 

مسلمانها! هرکس که صدای مرا در داخل و خارج کشور می‌شنود! راه اصلاح و حرکت و تکامل انقلاب یک کشور منحصر به همین است». (1)
در همین ایام (تابستان 1358) مسعود رجوی ضمن اشاره به ضرورت تدوین قانون اساسی توسط مجلس مؤسسان و منتخبان مردم در اهمیت و ضرورت قانون اساسی که نقش مبنایی در ساختار سیاسی و اجتماعی خواهد داشت گفت:

«قانون اساسی یا قوانین اساسی، کل نظم زندگی ما را، چارچوبش را، اساسش را تعیین می‌کند و بقیه مسائل به‌دنبال آن می‌آید... برای این‌که بعد از آن مجلسی که قانون اساسی را تصویب می‌کند، مجلس بعدی، فقط در آن کادر می‌توانند قوانین را تصویب کنند. والا قانونشان خودبه‌خود، باطل است، بی‌اثر است. مگر این‌که بیایند قانون اساسی را باز عوض کنند. 

لذا در یک کلمه، قانون اساسی، شکل و محتوای نظام را و سیستم را تعیین می‌کند. مثلاً شکل نظام قبلی ما، شکل شاهنشاهی بود. این‌جا فعلاً جمهوری است. خوب ما پیشنهاد می‌کنیم که این شکل شورایی باشد، یعنی شکل اداره امور با شورا باشد». (2)
پدر طالقانی که تا این تاریخ دریافته بود خمینی مسیر خطرناک استبداد زیر پرده دین را پیش گرفته است در آخرین خطبه خود قبل از درگذشتش، روز 17 شهریور 58 در بهشت‌زهرا خطاب به سرمداران رژیم گفت:

«... بگذارید مردم مسئولیت پیدا کنند. این مردم هستند که کشته دادند. این‌هایی که این جا خوابیده‌اند از همین توده‌های جنوب شهر بودند... استبداد زیر پرده دین را کنار بگذارید و بیایید با مردم، با دردمندها، بامحرومها، هم‌صدا باشیم».

اما نتیجه روشن بود زیرا هدف، تشکیل مجلسی از برگزیدگان و «خبرگان» خمینی برای قانونی کردن ولایت فقیه در قانون اساسی و سلب حقوق و حاکمیت مردم بود.