روز بیست و دوم خرداد سال 1359، سازمان مجاهدین خلق ایران میتینگ بزرگی را در استودیوم امجدیه‌‌‌‌‌‌‌ تهران برپا کرد که بیش از 150هزار تن از مردم تهران در آن شرکت کردند.

روز 22خرداد 59 مسعود رجوی در سخنرانی تاریخی

 در آن روز امجدیه شاهد یکی از معروفترین و پرهیجان‌ترین ‌میتینگهای مجاهدین بود که از ابتدا تا انتها در محاصره چماقداران و شلیک گلوله و گاز اشک‌آور برگزار شد.

 آن روز مسعود رجوی در سخنرانی خود تحت عنوان ”چه باید کرد؟“، خمینی و رژیمش را به ‌چالش کشید و شانزده ماه پس از پیروزی انقلاب ضدسلطنتی، آنها را در برابر این سؤال قرار داد که ”دیگر حالا چرا؟

روز 22خرداد 59 مسعود رجوی در سخنرانی تاریخی خود در میتینگ امجدیه که به‌رغم همه محدودیتهای ایجاد شده توسط ارتجاع و تهاجمهای گله‌های مزدوران حزب‌اللهی، 200هزار نفر در آن شرکت کرده بودند، در زیر باران گلوله و گاز اشک‌آور این سؤال بسیار اساسی را در برابر همه مردم ایران و به‌خصوص اقشار آگاه و نیروهای ترقیخواه و انقلابی قرار داد:


چه باید کرد؟
«چه باید کرد؟» افشاگری تکان‌دهنده و تعرض سیاسی‌ـاجتماعی مجاهدین علیه استبداد و انحصارطلبی، علیه جنایتها و یکه‌تازیهای ارتجاعی خمینی و پاسداران و چماقدارانش بود که با تهاجمهای پی‌درپی خود و با کشتار و سرکوب مجاهدین، 

می‌خواستند آزادی و پرچمداران ‌‌آن ‌را‌ به‌ مسلخ ببرند و دیکتاتوری زیر پرده دین را حاکم کنند. این سخنرانی در شرایطی که یورش چماقداران ارتجاع یک لحظه قطع نمی‌شد، ایراد شد و یک ‌بار دیگر فضای سیاسی ایران را به‌لرزه در‌آورد.