از سخنان خانم مریم رجوی در شب شهادت علی علیه‌السلام: «رحمت خداوند بر تو باد ای اباالحسن. تو پیشتازترین پیشتازان در اسلام بودی با خالص‌ترین ایمانها و مستحکمترین یقین. ای علی، تو به‌فرمان خداوند برخاستی آن‌زمان که دیگران به‌دلیل شکست و شرایط سخت، گرفتار و درمانده بودند. و کلام او را بر زبان راندی هنگامی ‌که دیگران دچار لکنت شده بودند. و در پرتو نور او قدم به‌پیش می‌گذاشتی هنگامی ‌که سایرین متوقف می‌شدند. مردمانی که از تو پیروی کردند، هدایت شدند»...

تشریح فلسفه قدر توسط خانم مریم رجوی
اول آبان ۱۳۸۴ - پاریس

انسان، سازنده قدر اجتماعی و تاریخی خویش است
شب قدر مرحله‌یی است که قرآن کتاب هستی و کتاب آفرینش در آن فرو‌فرستاده شد. و این‌مرحله به ‌اندازه‌یی پراهمیت است که به ‌زبان بسیار ساده‌یی بهتر و گزیده‌تر از هزار ماه توصیف شده است. بنابراین یک سرفصل جدی است. موقع عبور از یک نقطه‌عطف است که سرآغاز مراحل بعدی محسوب می‌شود. 

یعنی آینده را مشخص می‌کند و بعداز این نقطه می‌توان تغییرات آتی را پیش‌بینی کرد. بنابراین یک نقطه ‌تعیین‌کننده است.
هزار ماه می‌شود 80سال و چند ماه. یعنی معادل عمر کامل یک انسان به‌طور متوسط. در‌هر‌حال قرآن می‌گوید شب قدر برتر از هزار ماه است و در آن ملائکه و روح فرود می‌آیند تا به‌اذن خدا ـ یعنی برطبق قانونمندیهای مقررشده توسط او ـ همه ‌امور یا کلیت یک امر، مشخص و تعیین شود.

ملائکه همان قوای هستی هستند، و روح، جان‌مایه و جهت آن. بنابراین، در اینجا سرنوشت تحول بعدی انسان یا جامعه، معین می‌شود.

آخرین نشانه‌ ‌این‌مرحله ، سلام است. سلام است تا برآمدن فجر. پس جهت تحول، رهایی و آزادی است که سپیده ‌سحر را در تقدیر دارد. یعنی جهانی از تاریکی بیرون می‌آید. از نابودی و همه ‌مظاهر آن و از فرسودگی و رنج و سختی بیرون می‌آید و به ‌زندگانی حقیقی راه می‌برد. روزگار نجات و رستگاری و تقدیر رهایی و آزادی و صلح و عدالت است.

تقدیر از کجا می‌آید؟ شاید درباره‌ این مفاهیم هزار بار صحبت شده ولی در هر شب قدر، هر فرد نیاز دارد که آن‌را بازخوانی کند و بر ‌اساس تجارب و آزموده‌ها و مسیری که آمده، فهم و درک جدیدی از همان کلمات مشابه داشته باشد
.