فرازهایی کوتاه از زندگانی امام هشتم علی بن موسیالرضا: امامرضا(ع) درمیان چنین جمعی به سخنرانی پردازد و حدیث معروف به سلسلهالذهب را بهنقل از پدرانش بیان کند: ”کلمه لااله الا الله حصنی فمن دخل حصنی امن من عذابی شعار لا اله الا الله دژ مستحکم من است که هرکه بدان درآید، از عذابم ایمنی خواهد داشت“.
امامرضا(ع) در یکی از پیچیدهترین و پرفتنهترین شرایط سیاسی تاریخ ایران و اسلام، امامت شیعیان را به عهده گرفت، شرایطی که عبور از آن تنها از عهده چنین رهبر باصلاحیتی برمیآمد. در این یادداشت به بررسی جنبههایی از این شرایط میپردازیم و تفاوت اسلامی که ائمه (ع) آنرا نمایندگی میکردند با آنچه را که آخوندهای دینفروش عرضه میکنند، میبینیم.
یکی از فرازها یا بهعبارتی شگفتیهای دوران رهبری امامرضا(ع) داستان رفتن به خراسان و پذیرش ولیعهدی مأمون از جانب ایشان است. سؤال این است که بااینکه اهداف مأمون از دعوت امام و پیشنهاداتش برای امامرضا روشن بود و میدانستند که او بهدنبال کسب مشروعیت برای خلافت خودش است، بااینحال پذیرش آن توسط امامرضا چه معنی داشت؟ آیا این بهمعنی تأیید مأمون نبود و به او مشروعیت نمیداد؟ واقعیت این است که این حرکت امامرضا یکی از برجستهترین فرازهای تاریخ شیعه است و تأثیرش بهحدی بود که آنرا با قیام عاشورا البته در فازی دیگر قیاس میکنند.
همانطور که خاندان بنیامیه بعداز عاشورا دیگر خواب خوش نداشتند و نهایتاً با شعار خونخواهی عاشورا و اهلبیت پیامبر، سرنگون شدند. خلفای بعد هم پساز شهادت امامرضا همین مسیر را رفتند، تااینکه در سالیان بعد خاندان علوی آلبویه از گیلان با تصرف بغداد خلافت عباسی را از اقتدار انداختند و خلفا را به والی خودشان تبدیل کردند.
اکنون برایاینکه حرکت امام خوب فهم شده و تأثیرگذاریش روشن شود، ضروری است شرایط سیاسی و تعادلقوای آنزمان را بهخوبی بشناسیم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر