در گردهمایی بزرگ مجاهدین، خانم مریم رجوی، رئیس جمهور برگزیده شورای ملی مقاومت برای دوران انتقال حاكمیت به مردم ایران با تبریك به مناسبت انتخاب خواهر مجاهد زهرا مریخی در موضع مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران، گفت: این یك انتخاب درخشان، در اوج دمكراتیسم و انسجام و شكوفایی در جنگ هزار اشرف در راستای سرنگونی فاشیسم دینی است كه در درون مجاهدین میراث حنیف و آرمان مسعود را به اوج می‌رساند و در عرصه اجتماعی و سیاسی، در هم شكستن طلسم ارتجاع و اختناق را نوید می‌دهد.

انتخاب دبیرکل جدید سازمان مجاهدین خلق ایران 

خواهر مجاهد زهرا مریخی پس از پیروزی قیام، به جنبش ملی مجاهدین در قائمشهر پیوست و مسئولیت بخش زنان را به‌عهده گرفت. پس از اعلام ممنوعیت مجاهدین توسط خمینی در تیر ۱۳۵۹، به هیأت تحریریة نشریه مجاهد در استان مازندران به نام طلاونگ منتقل شد. پس از شروع مقاومت سراسری در ۳۰ خرداد۱۳۶۰ به تهران رفت و مسئولیت سرپل شاخهٌ جنگل سازمان را به‌عهده گرفت. متعاقباً بر اثر دستگیریها و ضربات دشمن در تهران و جنگل، ارتباطات او به مدت ۲ سال قطع شد و در اختفاء كامل بسر می‌برد. نهایتاً در سال ۱۳۶۳، به پایگاههای مجاهدین در منطقه مرزی ایران و عراق رفت و از آنجا به پاریس منتقل شد. در سال ۱۳۶۴، در شورای مركزی مجاهدین قرار گرفت و پس از تأسیس ارتش آزادیبخش ملی ایران به قرارگاه اشرف رفت و در عملیات بزرگ فروغ جاویدان شركت داشت. برادر كوچكتر او مجاهد خلق علی مریخی از شهیدان عملیات آفتاب است.

خواهر مجاهد زهرا مریخی، مدتی مسئول تشكیلات مجاهدین در كشورهای اسكاندیناوی و آلمان بود. او از مهر۱۳۷۰، به‌عنوان عضو هیأت اجرایی سازمان، مسئولیت ستاد تبلیغات مجاهدین شامل رادیو صدای مجاهد، سیمای مقاومت و نشریه مجاهد را به‌عهده گرفت. در سال ۱۳۷۱ به عضویت شورای ملی مقاومت در آمد و در سال ۱۳۷۲ به‌عنوان مسئول كمیسیون تبلیغات شورا معرفی شد.

وی از سال ۱۳۸۲تاكنون هماهنگ‌كننده دفاتر رئیس جمهور برگزیده مقاومت و همزمان از همردیفان مسئول اول مجاهدین و از سال ۱۳۹۳نایب رئیس شورای مركزی سازمان بوده است.
خواهرمجاهد زهرا مریخی، پس از انتخاب به‌عنوان مسئول اول، با دست گذاشتن بر قرآن مجید و ادای احترام به پرچم ایران و آرم سازمان مجاهدین خلق ایران، سوگند خورد به تعهدات سنگین امانت و مسئولیتی كه جمع مجاهدین بر عهده وی گذاشته‌اند، در همه حال پایبند باشد و تمام توانایی خود و سازمان مجاهدین را كه با صف بی‌انتهای شهیدان و رزم‌آورانش گنجینه ملی ایرانیان محسوب می‌شود، برای آزادی ایران و برای سرفرازی مجاهدین در برابر مردم و تاریخ ایران، به‌كار بگیرد. 

او سازمان مجاهدین را «سرخ‌ترین و خونین‌ترین در عین حال زیباترین و پرافتخارترین نام در تاریخ ایران» خواند و آن را «یك دانشگاه بزرگ از مناسبات انسانی، جامعه‌یی با بالاترین عواطف، دردمندی و مسئولیت‌پذیری سیاسی و اجتماعی» توصیف كرد. سازمانی كه «تاریخچه‌اش با فدا و رنج و خون تنیده شده و در شكنجه‌گاهها و زندان‌ها و رزم‌گاه‌های گوناگون، بن‌بستها را با فدای بیكران و صداقت راهبران آرمانی‌اش مسعود و مریم رجوی در هم شكسته است. از این‌رو مفت‌خوردن، بی‌هزینگی، سیاست‌پیشگی، نان به نرخ روز خوردن، دست در جیب خلق کردن، و غیرمسئول بودن در این سازمان جایی نداشته و ندارد و مجاهد خلق جز به آزادی خلق و میهنش نمی‌اندیشد».