۴.۵ میلیون فارغ‌التحصیل بیکار در کشور تائید شد تعریف بسیار ساده بیکاری این است که تولید داخلی نیست و واردات کالاها و مواد مصرفی جایگزین کار نیروی ایرانی شده است.

بیکاری جوانان در ایران آخوندی و فقر فلاکت مردم ار این دیکتاتوری روز افزون میباشد

موضوع مهم و حیاتی بنام بحران بیکاری تنها به این نرخ اکتفا نمی‌کند، بلکه بسیار فراتر از آن باید به سونامی و صنعت جدیدی بنام بیکاری در میان «فارغ‌التحصیلان» نیز اشاره شود، زیرا رژیم آخوندی به مدت بیش از ۲۰ سال و به‌طور تصنعی دست به راه‌اندازی سیستم آموزش عالی زد که تنها برای سرگرم نگه‌داشتن جوانان و جویندگان طراحی شده بود. بر این اساس حاکمیت عامدانه جویندگان کار را راهی سیستمی نمود که به‌خوبی از پایان آن، یعنی بیکاری گسترده پس از فارغ‌التحصیل شدن، اطلاع داشت.

«در بهار و تابستان 1395 متقاضی شغل در بازار کار بر اساس مقایسه سالانه فصلی یک میلیون و 200هزار نفر بوده، در حالی که به‌رغم ایجاد اشتغال 700هزار نفری حدود 500هزار نفر به بیکاران اضافه شده است. وی با بیان این‌که دلایل زیادی وجود دارد که این اتفاق موقت نیست، تصریح کرد: این موضوع ادامه دارد و یکی از دلایل آن توسعه آموزش عالی بدون ارتباط با توسعه کشور است». 

(خبرگزاری حکومتی فارس)
واقعیت این است که آمار واقعی در رژیم آخوندی وجود ندارد، حتی خامنه‌ای ولی‌فقیه رژیم در مشهد در سخنرانی اول عیدش گفت: ”آمارهای رسمی انسان را قانع نمی‌کند“.

وقتی در بالاترین سطح رژیم هم آمارهای خودشان را قبول ندارند، تکلیف بقیه معلوم است. اما اگر با عدد و رقم بخواهیم بگوییم، واقعیت این است که آمارهای بیکاری اساساً از تعاریف بیکاری در می‌آید، مثلاً اگر شما بگویید کسی که در هفته یک ساعت کار می‌کند این بیکار نیست، پس آمار بیکاری همین حدود سه میلیون نفری می‌شود که رژیم می‌دهد، اما همین تعریف را تغییر بدهید و بگویید کسی که یک روز در هفته کار داشته باشه، بیکار محسوب نمی‌شود، نتیجه آماری متفاوت خواهد بود.