آخرین پیام‌های سربه‌داران آزادی پس به‌یاد قهرمانان قتل‌عام شده جملاتی از نوشته‌ها و آخرین پیام‌هایشان را یادآوری می‌کنیم: داریوش رضایی از فرزندان مردم ماهیدشت کرمانشاه در سروده‌یی برای آزادی می‌گوید: «ای آزادی! نه تو تشنه به خونی، نه ما بیزار ز خون خویش! افسوس كه جلادان بدكیش

سخنرانی مریم رجوی در سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی در سال ۶۷

 این جملاتی از نوشته‌های یک مجاهد دلیر به‌نام زهرا بیژن‌یار که سال‌ها در قزل‌حصار زندانی بود، خطاب به یکی از بستگانش است:«این را فهمیده‌ام كه ظالمان تاریخ، حتی اگر اعضای بدن ما را قطعه‌ قطعه كنند، حیات را تا زمانیكه در ایمان‌مان ثابت باشیم، از ما نمی‌گیرند. بلكه زندگی را زمانی از ما خواهند گرفت كه ایمان و قلب خودمان را بهآنها بفروشیم و این رمز مقاومت و ایثار همه بشریت میباشد. 

برایم از خداوند بخواه كه به‌من یقین و باوری بدهد كه هیچ‌‌گاه خواست خود را به‌خواست او ترجیح ندهم».
و احمد رئوف بشری دوست از فرزندان مردم رشت گفته است: تمام مدت که مرا می‌زدند اسمم را می‌خواستند. من می‌دانستم که اسمم را می‌دانند اما به آن‌ها چیزی نمی‌گفتم. می‌خواستم آبدیده‌شدن فولاد را آزمایش کنم.
حالا به‌دیدن صحنه‌یی می‌رویم که ۲۹ سال پیش در همین روزها، مردم شهر گچساران در جنوب ایران دیدند. در میدان اصلی شهر، جسد دختری از دار آویخته شده بود. او معصومه برازنده بود و هنگام اعدام فقط ۲۰ سال داشت.بر روی لباسش این نوشته دیده می‌شد: این کسی است که جوانان را به‌نزد مجاهدین می‌برد. معصومه برازنده به‌آسمان پرکشید. اما هم‌چنان جوانان را به‌نزد مجاهدین می‌آورد. 

و حالا پس از ۲۹سال، عفو بین‌الملل در گزارش خود می‌نویسد: نسلی که پس از سال ۵۷ به‌دنیا آمده دادخواه خون قتل‌عام شدگان است. و سرانجام می‌خواهم از منیره یاد کنم. منیره رجوی در دوران اسارت، یار و غمخوار همه زندانیان همبندش بود. یک زن رها و از خود گذشته.

 از یاد نمی‌بریم کلماتی را که در زندان به‌هم‌بندی‌هایش گفته بود: «این‌ها می‌خواهند انسانیت آدم را نابود كنند و باید با همین هم جنگید. باید هرچه بیشتر عاطفه‌هایمان را نثار كنیم». به یاد همه این قهرمانان یک دقیقه کف می زنیم.

یک دستاورد ذیقیمت، برای تقدیم به مردم ایران و همه مبارزان جنبش دادخواهی واحد تحقیق شهیدان در سازمان مجاهدین خلق ایران، به تازگی اسامی صدها شهید قتل عام را از داخل کشور به دست آورده است. یکایک نام‌های به دست آمده مورد تحقیق و بررسی کافی قرار گرفته و پرونده آن‌ها کامل شده است. بر این اساس، امروز اسامی ۴۲۶ تن از مجاهدان قتل‌عام‌شده که تا کنون منتشر نشده، اعلام می‌شود. هم‌چنین چاپ جدید کتاب جنایت علیه بشریت، به زبان انگلیسی شامل اسامی و مشخصات بیش از ۵۰۰۰ شهید مجاهد خلق منتشر شده است. این کتاب، شامل صدها قطعه عکس‌های شهیدان و تصاویر مزارهایشان است.

سخنرانی مریم رجوی در سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی در سال ۶۷

شکست توطئه سکوت و پنهان‌کاری در باره قتل عام سال۶۷
در یک سال گذشته دادخواهی قتل‌عام‌شدگان در داخل و خارج ایران گسترش یافته است. در مقابل، رژیم آخوندی به‌تلاش‌های زیادی دست زده تا این جنبش را خنثی کند. اما کارنامه‌اش چیزی نبوده جز رسوایی و شکست.

آخوندها ناچار شدند از سیاست پنهان‌کاری درباره قتل‌عام سال ۶۷ عقب‌نشینی کنند. توطئه سکوت‌ شکست خورد. مقامات رژیم تلاش کردند دلایلی برای این کشتار بزرگ ارائه کنند. اما حتی نتوانستند بسیاری آخوندهای حکومتی را به‌دفاع از فتوای خمینی بکشانند. در حقیقت، چشم‌انداز سرنگونی، زبان مدافعان و همسویان رژیم را بند آورد.

در مقابل، زبان‌های بسیاری به دفاع از مجاهدین باز شد، چشم‌های بسیاری به‌حقانیت راه و آرمان مجاهدین گشوده شد. به‌طوری که در سراسر این یک‌سال، آخوندها بارها ‌گفتند و ‌نوشتند که مجاهدین در جامعه ایران تطهیر شده‌اند. این‌هم شکست بزرگ دیگری برای رژیم ولایت‌ فقیه بود.

پس از انتخابات فرمایشی، خامنه‌ای اوضاع اجتماعی را این‌طور جمع‌بندی کرد که جای جلاد و شهید عوض شده است.
بله، ما توانستیم الگوی تبلیغات رسمی را شکست بدهیم؛ همه دیدند که خامنه‌ای سرمایه‌گذاری سیاسی بزرگی کرد تا رئیسی، عضو هیات مرگ را رئیس‌جمهور خود کند. اما در برابر جنبش دادخواهی شکست خورد.

قتل عام سال ۶۷، شناسنامه و برگه هویت رژیم ولایت فقیه است. می‌بینید که آخوند روحانی در چهار سال اول خود، پورمحمدی یک عضو هیات مرگ را وزیر دادگستری کابینه خود کرد و حالا برای چهار سال دوم یکی از اعضای هیات مرگ در خوزستان را به‌عنوان وزیر دادگستری معرفی کرده است. اتحادیه‌ اروپا پیش از این، نام این وزیر جدید، یعنی آوایی را در لیست ناقضان حقوق بشر قرار داده بود.

واقعیت این است که هیچ‌کدام از جناح‌های رژیم، نمی‌توانند و نمی‌خواهند از این جنایت فاصله بگیرند. به همین دلیل دریک سال گذشته در برابر جنبش دادخواهی، تعدادی از رسواترین آدم‌کشان رژیم تلاش کردند از قتل‌عام دفاع کنند. این اعتراف‌ها، از مهم‌ترین اسناد مجرمیت سران رژیم است و باز هم اثبات کرد که این حق مردم ایران است که این رژیم را سرنگون کنند.