اسلام به‌قول مسعود رجوی رهبر این مقاومت، «مستغنی از آن است که هرگونه حقانیت و مشروعیت و ازجمله مشروعیت سیاسی خود را از راه اجبار و اکراه به‌کرسی بنشاند...ما عمیقاً معتقدیم که شکوفایی واقعی اسلام در عدم استفاده از هرگونه تبعیض و امتیاز و اجبار سیاسی واجتماعی میسر است».

مریم رجوی در جلسه همبستگی ادیان علیه افراطی‌گری

اسلام، در سرچشمه‌اش، پرچمدار آرمان برادری در جهان بشری است. مگر نبود که پیامبر ما حسادت و کین‌توزی را از میان مردم بر می‌داشت؟ مگر از مردمی که به‌خون هم تشنه بودند،‌ برادرانی مهربان نساخت؟
او دین رهایی و رحمت و گذشت را به‌انسان‌ها عرضه کرد؛ دین بردباری و احسان؛‌ دین الفت میان قلبها، دین همبستگی و برادری و خواهری. نه فرقه‌گرایی، نه تعصب و تنگ‌نظری و نه تحمیل و اجبار به‌بهانه دفاع از اسلام.

وَاذْكُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاء فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا
یکی از ابزارهای مهم اجبار و تحمیل دینی، تکفیر است. این حربه‌یی است برای پس‌زدن مخالفان، برای انحصارطلبی و برای تحمیل قدرت استبدادی، با زرورق اسلام. خمینی دجال حکم قتل عام زندانیان سیاسی در سال ۶۷ را با تکفیر مجاهدین آغاز کرد.

به‌یاد بیاوریم که محمد (ص) میگفت: من برای لعن كردن نیامدهام. بلكه برای «رحمت» برانگیخته شدهام.
می‌گفت: همسایه هركس، هم‌چون خود اوست و بدزبانی و بدرفتاری با او روا نیست.

و به‌یاد بیاوریم که مردم را به‌همزیستی مسالمت‌آمیز با صاحبان عقاید و ادیان دیگر موظف كرد و به ایمان‌آورندگان آموخت كه اختلاف میان خود را نوعی رحمت بدانند.

تاریخ گواهی می‌کند که او اگرچه در زادگاه خود مکه، ستم و بدی بسیار دید، اما وقتی كه پا به مدینه گذاشت، پیامبر صلح و برادری بود و وقتی كه به مكه بازگشت، پیامبر عفو و مهربانی.
اسلام مدافع مدارا و تسامح است. تسامح نسبت به پیروان سایر ادیان، نسبت به سایر همنوعان، و بناكردن همزیستی مسالمت‌آمیز در میان افراد بشر؛ از هر نژاد و از هر جنسی و با هر عقیده و دینی.

قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْاْ إِلَى كَلَمَةٍ سَوَاء بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ
بر این اساس، ما می‌گوییم دعوا نه میان شیعه و سنی است، نه میان مسلمان و مسیحی و نه میان مردم و فرهنگ خاورمیانه با مردم و فرهنگ غرب. جنگی میان تمدن‌ها در کار نیست؛‌ بلكه كشاكش اصلی میان استبداد و بنیادگرایی است با دمكراسی و آزادی و مردمی كه طالب آزادی‌ و پیشرفت‌اند.

دفاع از اسلام. وَاذْكُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاء فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا یکی از ابزارهای مهم اجبار و تحمیل دینی، تکفیر است. این حربه‌یی است برای پس‌زدن مخالفان، برای انحصارطلبی و برای تحمیل قدرت استبدادی، با زرورق اسلام. خمینی دجال حکم قتل عام زندانیان سیاسی در سال ۶۷ را با تکفیر مجاهدین آغاز کرد.

مریم رجوی در جلسه همبستگی ادیان علیه افراطی‌گری

ماه رمضان چنان‌که در قرآن آمده است، ماه تقواست.
شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيَ أُنزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ
ماه فرستاده شدن قرآن که به‌مردم راه می‌نماید و شاخص هدایت و فرق‌گذاری است؛ فرق میان اسلام با انحراف و ارتجاع و میان آزادی با اجبار.

فرق میان آیین راستی و عشق و رحمت که آیین محمدی است با دجالیت آمیخته با نفرت و سرکوب و بی‌رحمی که خمینی مظهر آن است.

آیا رمضان و روزه‌داری هرگونه دروغ و ریا را نفی نمی‌کند؟‌ آیا پیام‌اش صلح و همبستگی نیست؟‌ آیا مبارزه با فقر و ستم را هدف خود قرار نداده است؟
پس آیین پرشقاوتی که بر دروغ بنا شده و مردم را به شلاق می‌بندد و در فقر و محرومیت اسیر می‌کند چه ربطی به‌اسلام دارد؟

ماه رمضان، سوق‌دهنده همگان به‌ پیوند میان دل‌هاست. گرمابخش جمع انسانی،‌ سمت‌دهنده برای ‌همبستگی و الهام‌بخش توافق و تفاهم بر سر اشتراکات و همدلی‌ها.
با چنین درکی، اگر به‌خاطر پریشانی و گسستگی کشورها و ملت‌های‌مان در خاورمیانه و شمال آفریقا اشک بریزیم، بر ما ملامتی نیست؛ به‌خاطر سوریه غرقه به‌خون، به‌خاطر عراق اشغال‌شده، به‌خاطر یمن فرو رفته در جنگ و کشورهایی که اسیر تروریسم و بنیادگرایی اند.

به‌همین خاطر،‌ از شما اجازه می‌خواهم که همه ملت‌های مسلمان و اهل سنت و شیعه را فرا بخوانم که دست در دست هم در مقابل به‌وجود‌آورندگان این اوضاع مصیبت‌بار ایستادگی کنند.

فراخوان ما به‌همبستگی بر اساس مبنای محکمی است که اکثر قریب به اتفاق مسلمانان در آن اشتراک نظر دارند. این مبنا از نظر عقیدتی نفی اجبار دینی و دین اجباری است که از حقیقت اسلام سرچشمه گرفته است. و از نظر سیاسی، ایستادگی در مقابل ولایت فقیه حاکم بر ایران، یعنی دشمن مشترک همه ملت‌های منطقه که کانون جنگ‌افروزی و صدور بنیادگرایی به کشورهای منطقه است. 

این ریسمان و کلمه وحدت ماست. نفی اجبار دینی و ایستادگی در برابر رژیم ولایت فقیه.
ما البته قصد نداریم تفاوت‌های واقعی میان ملت‌هایمان در این منطقه نادیده بگیریم. اما با وجود اختلاف‌ها، همه عقیده دارند که اعمال زور برای تحمیل عقیده و دین، جایی در اسلام ندارد. 

وقتی که اجبار، تحمیل و کینه‌کشی نفی می‌شود، برادری و خواهری که وجدان جمعی و تاریخی ملت‌های ماست، فرصت رواج پیدا می‌کند.