طاهر بومدرا: متشکرم. خانم‌ها و آقایان، دو سال پیش، در سال 2015، گروهی از خانواده‌های قربانیان از ما خواستند که تحقیقات و مستندسازی در رابطه با کشتار سال 1988به‌عمل بیاوریم. بعد از آن تعدادی از حقوقدانان و فعالان گردهم آمدند و کمیته عدالت برای قربانیان قتل‌عام ۶۷را تشکیل دادند. شما می‌توانید به سایت این انجمن به آدرس iran1988.com مراجعه کنید و در آن اسناد بسیار کثیری را که از سال 2015تولید شده، مشاهده کنید.

کنفرانس-
حمایت از جنبش داد خواهی قتل‌عام ۶۷

شاید گزارشاتی از این قبیل را دیده باشید. این اولین گزارش بود، ولی شما گزارش دوم را هم می‌توانید مشاهده کنید که جنایت‌های صورت‌گرفته را محرز می‌کند و هویت قربانیان و افراد مظنون به ارتکاب این جنایتها را تعیین می‌کند. این جنایتها را می‌توان جنایت علیه بشریت یا حتی نسل کشی خواند.

من با این سؤال مواجه شدم که چه باید کرد؟ این سؤال مدتهاست مطرح است: چه‌کار باید کرد تا واقعیت برملا شود و به آن رسمیت داده شود؟ البته که واقعیت حی و حاضر و مستند است و به دستگاههای سازمان ملل ارائه شده و گزارشگران ویژه در رابطه با حقوق‌بشر در ایران، سال‌هاست این موضوع را مرتفع کرده‌اند؛ ولی مسأله حل و فصل نشده، چرا که (رژیم) ایران با طرح این سؤال در سازمان ملل، تماماً مخالفت می‌کند. 

اما به‌رغم سماجت دولت آخوندها، این سؤال در دستور کار سازمان ملل قرار گرفته و صرف وجود یک گزارشگر ویژه در رابطه با ایران، بدین معنی است که جامعه جهانی تصمیم گرفته این موضوع را با جدیت مورد بررسی قرار دهد. 

دلیل آن هم این است که گزارشگر ویژه حقوق‌بشر در ایران، به‌تازگی گزارشی ارائه داده که یک موفقیت به‌حساب می‌آید و بابت آن باید به شورای ملی مقاومت ایران و سازمان مجاهدین خلق ایران تبریک گفت.