درمورد #قتل عام ۶۷ در #ایران : بیتردید تا زمانی که دشنه ولایت در سینهها جاریست، نمیتوانیم پردهها را کنار بزنیم و عمق فاجعه همچنان ناپیداست. اغلب کسانی که با انگیزهها و دلایل مختلف سعی در پایین آوردن آمار قتلعام زندانیان سیاسی دارند مبنای قضاوت و تحلیلشان را ادعای آیتالله منتظری میدانند. ایشان در نخستین نامهیی که بهتاریخ 9مرداد67 (یعنی 3روز بعد از شروع کشتار در اوین و در فردای کشتار زندانیان در گوهردشت ) به خمینی نوشتهاند، به اعدامهای گسترده و در جای دیگر به 2800 یا 3800 اعدام اشاره کرده و در بند هشتم همین نامه (9مرداد) تصریح کردهاند:
بیانیه منتظری خطاب به کشتار و قتل عام مجاهدین به خمینی ضد بشر در ایران
آقای منتظری در نامه
دومش به خمینی در 13مرداد ضمن طرح شکایت قاضی شرع یکی از استانها از اعدامهای بیحساب
و کتاب، به ادامه همان روند _که در 9مرداد گفته بود_ اشاره میکند و در 24مرداد خطاب
به هیأت مرگ (آخوند نیری، اشراقی، پورمحمدی، رئیسی و شوشتری)، برای نخستین بار از عبارت
«قتلعام بدون محاکمه»
استفاده کردند.البته در نامههای
آخر دوباره پای همان عدد _3800 _ را وسط کشیده ولی همچنان از همان سرعت و همان «تند
تند کشتن» ها میگوید.
ماس و ستاره و خنجردر گوهردشت از روز
دوازدهم تا چهاردهم مرداد اغلب زندانیان فهمیده بودند جماعتی که با دجالیت خود را هیأت
عفو معرفی میکند، هیأت مرگ هستند و اصلیترین شاخصشان برای اعدام کلمه «مجاهد» است.
اشرف فدایی قبل از
اعدام به سلول کناریش گفت: «میدانم امروز مرا برای اعدام میبرند. اگر امروز اعداممان
کنند، زودتر مردم به ماهیت رژیم جنایتکار پی میبرند...... »
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر