![]() |
م. شوق30آبان 95. |
عشق را شاید عارفان جزیی از عرفان بدانند. اما امروز، عشق رایجترین کالای
جاری در رزم و تلاش قافلهی مقاومت ایران است. در تمام این سالهای پشت سر نیز، یکی
از برندهترین و کارآمدترین سلاحها برای مبارزان و مجاهدان صحنههای نبرد در
مقاومت ایران، و مجاهدین خلق ایران، همین عشق بوده است. عشق به مردم و میهن. عشق
به هموطن و همرزم، عشق به رهبر و رهپو، به عضو و هوادار... . بیسبب نبود که در
نام این سازمان، از روز نخست یک یای نسبت، بین واژهی مجاهدین و خلق وارد شد. یای
تعلق این سازمان و اعضایش به خلق، به مردم ایران به همه.. همه و به خدا.
حال میبینیم در این پنجاه ساله، همین عشق و مهر، سرمایهی اصلی این
قافله بوده است. بهخصوص در دنیایی که کالای بازارهای مرتجعان، و همدستان این خصم
ضدبشر، کینه است و بمب و مرگ و زخم و قتل و درد و... . درخشش این عشق و وابستگی و
دلبستگی خانوادهی مقاومت به عشق، هرچه بیشتر چشمها را خیره میکند. سرودهیی که میخوانید
وصف حال همین قافله است در آنچه از عشق گرفته است.....
ادامه مطلب در این لینگ
http://bit.ly/2fAe6F0

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر