در گاهشماری آیین زرتشت (تقویم اوستایی)، به ویژه از دوران هخامنشیان به بعد، هر سال را به دوازده ماهِ سی روزه تقسیم می کردند. در این گاهشماری تقسیم ماه به چهار هفته و هر هفته به هفت روز، وجود نداشت.

 «از آیینهای باستانی و عمومی "سیزده به در" 

جشن فرخنده «سیزده به در»
در این تقویم نام و ترتیب ماهها، به زبان پهلوی، عبارت بود از: 1ـ فَرَوَهر (=فروردین)؛ 2ـ ارتَ وَهیشتَ (=اردیبهشت)؛ 3ـ خردات (=خرداد)؛ 4ـ تیشتَر (=تیر)؛ 5ـ اَمُردات (=اَمرداد)؛ 6 ـ شَتریوَر (=شهریور)؛ 7ـ مهر یا میتَر (=مهر)؛ 8ـ آبان (=آبان)؛ 9ـ آتور (=آذر)؛ 10ـ دَذو (=دی)؛ 11ـ وُهومَن (=بهمن)؛ 12ـ سپَندارمَت (=اسفند).
 در تقویم اوستایی، اولین روز ماه به اهورامزدا یا هورمَزد (خداوند، هستی بخش دانا) تعلّق داشت و بقیۀ روزهای ماه، نام یکی از «اَمشاسپندان» و «ایزدان» را بر خود داشت:

 1ـ هرمزد (اهورامزدا)؛ 2ـ بهمن؛ 3ـ اردیبهشت؛ 4ـ شهریور؛ 5ـ سپندارمَذ، 6ـ خرداد، 7ـ اَمرداد؛ 8ـ دی به آذر؛ 9ـ آذر (آتش)؛ 10ـ آبان (آب)؛ 11ـ خور (آفتاب)؛ 12ـ ماه؛ 13ـ تیر (ستارۀ تیر و ایزد باران)؛
 14ـ گوش (ایزد جهان، هستی و زندگی)؛ 15ـ دی به مهر؛ 16ـ مهر (ایزد دوستی و پیمان)؛ 17ـ سروش؛ 18ـ رَشن (دادگری)؛ 19ـ فروردین (فَروهر)؛ 20ـ بهرام (پیروزی)؛ 21ـ رام (خوشی)؛ 22 ـ باد؛ 23ـ دی به دین؛ 24ـ دین (وجدان، بینش درونی)؛ 25 ـ ارد (خوشبختی و دارایی)؛ 26 ـ اشتاد (راستی)؛ 27 ـ آسمان؛ 28 ـ زامیاد (زمین)؛ 29ـ مهراسفند (=گفتار نیک)؛ 30 ـ انیران (نور جاوید، فروغ و روشنایی بی پایان)؛ (ویکی پدیا، فهرست نام روزهای ماه).

 شمار اَمشاسپَندان (مِهین فرشتگان ـ مقدّسهای نامیرا و جاودانه) هفت تاست که نام شش تای آنها در شمار ماههای دوازده گانه می باشند که عبارتند از: اردیبهشت، خرداد، امرداد، شهریور، بهمن (وهومن) و سپندارمذ (اسفند).

ادامه مطلب در این لینگ میباشد.

http://bit.ly/2nxs3Hu