روز جهانی علیه اعدام: چرخه بی‌وقفه اعدام‌ها برای حفظ استبداد مذهبی روز جهانی علیه اعدام روز ادای احترام به‌یک صد و بیست هزار مجاهد و مبارز از جمله سی هزار سربه‌دار قتل‌عام شده در سال ۶۷ است که توسط استبداد مذهبی به‌شهادت رسیده‌اند و درعین حال روز بیزاری از رژیم پلید آخوندهاست که با اعدام‌های روزمره، حاکمیت پوسیده خود را در برابر نارضایتی و اعتراض یک جامعه بی‌تاب و تشنه آزادی حفظ می‌کند.

پیام مریم رجوی به‌مناسبت روز جهانی علیه اعدام: چرخه بی‌وقفه اعدام‌ها برای حفظ استبداد مذهبی

چنان که عفو بین‌الملل گزارش کرده‌ است، در سال گذشته، بدون احتساب چین، ۵۵ درصد کل اعدام‌های جهان توسط آخوندهای حاکم بر ایران انجام شده است بنابراین، روز جهانی علیه اعدام روزی است که بازهم جهان بشری به‌رژیم ولایت فقیه نه می‌گوید.

آنچه اعدام‌ها در ایران را با هر جای دیگری در جهان امروز متمایز می‌کند،‌ نه فقط کثرت، بلکه جنبه سیستماتیک آن است. اعدام یک پایه بقای رژیم آخوندی است که تمامی جناح‌های رژیم در آن سهیم هستند. چرا که اعدام‌ها در ایران بنا به‌هر اتهامی که صورت می‌گیرد، نقطه عزیمت آخوندها از آن، در اساس حفظ یا تشدید اختناق و رعب عمومی است.

 در حقیقت یک ماشین کشتار دولتی شب و روز در کار است و براساس دستور خامنه‌ای متناسب با اوضاع سیاسی داخلی و بین‌المللی تعداد حلق‌آویزها را کم یا زیاد می‌کند و از آن برای جبران شکست‌ها و ناتوانی‌های قدرت حاکم، یا مقابله با بالا گرفتن روحیه اعتراضی جامعه سود می‌برد.

به‌این دلیل چنان‌که مراجع بین‌المللی بارها تأیید کرده‌اند، بسیاری از این حلق‌آویزها اولاً، برای جرایمی صادر شده که یا مبهم است یا از منظر «معیارهای بین‌المللی» به‌عنوان «جرائم خیلی جدی» به شمار نمی‌رود.

ثانیاً، اعدام‌شدگان از حق خود برای یك محاكمه عادلانه و روند صحیح قانونی محروم‌اند. آن‌ها قبل از هر چیز قربانیان جنایت سازمان‌یافته‌یی هستند که ادامه آن، نیاز روزانه رژیم است. و چنان که گزارشگر ملل متحد در مورد حقوق بشر ایران تصریح می‌کند:«بسیاری از افراد اعدام‌شده فقیرند و به گروه‌های به‌حاشیه‌رانده‌شده در جامعه ایران تعلق دارند....».