محمد حنیف‌نژاد شعله‌های مقاومت به هر قیمت را در سلول‌های اوین و میدان چیتگر فروزان کرد. اشرف و موسی در قلب تهران عاشورای مجاهدین را خلق کردند. پس از ۳۰خرداد، مجاهدین هزار هزار در هر شهر و روستای ایران برخاستند، فروغ جاویدان و نبردهای چهار زبر را با آتش جان‌های خود به اوج رساندند، در قتل عام ۶۷ در ابعادی گسترده پرچم هیهات مناالذله را به اهتزاز درآوردند و در اشرف و لیبرتی با همین مشی عاشورایی به رزم و پیکار برخاستند.

سخنرانی مریم رجوی در مراسم عاشورا- مهر ۱۳۹۵

بله، مجاهدین از مسعود آموخته‌اند که نه شرایط، نه زمان و نه مکان نمی‌تواند از مبارزه و فداکاری یک نیروی آرمانخواه که مشی حسین(ع) را در پیش گرفته جلوگیری کند و همین مشی و بینش است که برایش راه باز می‌کند. این مسئولیتی است سنگین اما پرشکوه.

اجازه بدهید که همین‌جا چند کلمه از خود مسعود كه در پرتویی از زیارت عاشورا آن را بیان كرد، برایتان بازگو کنم: «بزرگ داشتن عاشورا، مستلزم به میدان‌ آمدن و آمادگی هرگونه فداكاری در مسیر خوانخواهی از حسین است. یعنی خونخواهی از آن آرمان‌های تاریخی كه همه وابستگی‌های غیرتكاملی یا ضدتكاملی را نفی و طرد می‌كند، تا تبار و وابستگی عقیدتی و سیاسی خالص محمدی را به اثبات برساند. خونخواهی حسین، نه یك انتقام‌جویی خانوادگی و قبیلگی و قومی، بلکه یك خونخواهی عقیدتی و سیاسی است كه بر‌عهده همه آزادگان و حق طلبان تاریخ، علیه تمام ستمكاران و دزدان سرنوشت فرخنده بشری می‌باشد».

حالا در آستانه ظهر عاشورا در ساعتی که یاران حسین (ع) پس از نبردهای خیره‌کننده‌یی یک به یک به شهادت می‌رسند و هریک با جانفشانی بیدریغ، بخشی از شکوه و عظمت یک حماسه جاودان را خلق می‌کنند، بله ما همه با آن‌ها تجدید عهد می‌کنیم.
با سرور شهیدان که در همین لحظات به شهادت می‌رسد و تاریخ حیات حقیقی انسان را تحت تأثیر خود قرار می‌دهد، با او تجدید عهد می‌کنیم.
هم‌چنین با بانوی بزرگ کربلا که به‌زودی رهبری جنبش را آغاز می‌کند و عاشورا را به کمال می‌رساند، تجدید عهد می‌کنیم. با تو تجدید عهد می‌کنیم ای وجود ناآرامی كه از حركت نایستاد تا وجدان‌های خفته را بیدار كند. ای زبان گویایی كه از هیچ ستیز و تهاجمی ابا نكرد تا جباران فرومایه را محاكمه و منكوب كند.

و تجدید پیمان می‌کنیم با راهبر عقیده و دل‌هایمان مسعود، که بیش از ۴ دهه است این نسل را در مسیر آرمانی حسین و با عشق سرور شهیدان به پیش برده است.
و ما به ندای هل من ناصرحسین (ع) پاسخ می‌ده
یم که آری، تا آخرین نفس در این مسیر پرشکوه برای مجاهدت برای صدق و فدا و برای عبور از هزاران ابتلا و آزمایش آماده و حاضریم.