تظاهرات اخير در ایران، يك پيام روشن داشت: رژیم آخوندها روي پايه‌هاي لرزاني قرار دارد و مردم ایران در مبارزه‌شان براي به‌زير‌كشيدن آن، مصمم هستند. شعارها عليه ولايت فقيه، فراخوان به يك جمهوري واقعي داده و به‌روشني ولي فقيه رژيم علي خامنه‌اي و رئيس جمهورش، حسن روحاني را هدف قرار دادند.

تظاهرات اخیر در ایران با تظاهرات سال ۱۳۸۸ متفاوت است وال استريت ژورنال- ۱۹دی۱۳۹۶ - به قلم مریم رجو

اين بايد نقطه پایانی باشد بر افسانه‌یی كه هنوز، توسط برخي دولت‌ها دنبال مي‌شود، مبني بر اين كه براي مردم ایران تفاوتي بين ميانه‌روها و سخت‌سران وجود دارد. اين تظاهرات هم‌چنين پايه‌هاي استدلال‌هايي را كه يك تصوير باثبات از رژيم ارائه مي‌دهند، فرو مي‌ريزد.

ميليونها نفر از مردم ایران در فقر زندگي مي‌كنند. با اين همه، براساس گزارش‌هايي كه به شوراي ملي مقاومت ایران رسيده، تهران تا يكصد ميليارد دلار صرف كشتار در سوريه كرده است. شعارهاي ”مرگ بر حزب‌الله“ و ”سوريه را رها كن، فكري به حال ما كن“ به‌روشني مخالفت مردم با عملكردهاي جنگ‌افروزانه رژيم در منطقه را به‌نمایش می‌گذارد.

بودجه رسمي كشور، ۲۶.۸ ميليارد دلار را به ‌امور نظامی و امنیتی و صدور تروریسم اختصاص داده است. اين ميزان علاوه بر ۲۷.۵ ميليارد دلاري است كه از درآمد نهادهای تحت کنترل ولی فقیه و سپاه پاسداران، صرف مخارج نظامي مي‌شود. این ارقام را با بودجه ۱۶.۳ ميليارد دلاري بهداشت كشور مقايسه كنيد. اين رژيم كه به طور بنيادی ضعيف و ضربه‌پذير است، به عنوان بخشي از استراتژي‌اش براي بقا، اين ارقام نجومي را صرف دخالت‌هاي منطقه‌یی مي‌كند.

منتقدين ممكن است خاطر نشان كنند كه ایران در گذشته هم با اعتراض مواجه بوده است. چه چيزي قيام كنوني را از تظاهرات ۱۳۸۸ متمايز مي‌سازد؟

تظاهرات ۱۳۸۸به خاطر شكافهايي بود که در رأس رژيم جرقه زده شدند. نيروي محركه تظاهرات اخير – كه در مشهد، دومين شهر بزرگ ایران شروع شد و به‌سرعت به سراسر ایران گسترش پيدا كرد – افزايش قيمتها، ويراني اقتصادی، فساد گسترده و یک تنفر نسبت به رژيم بود